Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Şartlar kötü gidiyor, çekilmez oldu zaman,
Kimi sarayda mukim, kimi çekmede aman.
Nerde adâlet, hukuk; âlem döndü tersine,
Tarihe sindi mertlik, soyguncular kahraman.

Öyle bir devre geldik, asrı kapladı anlar,

Ağlasan, inlesen; gaye yaşamak,
Ölünceye kadar görevlerin var.
Maksat hedef koyup, ona ulaşmak,
Bir çıplak görürsen durma hemen sar.

Allah'ı anmaktan hiç uzak durma,

Sonu belli yoldasın, zaman mı var âh vâha,
Öyle evlât yetiştir, gönüle versin rehâ.
Birisi Salih olsun, diğeri de Salihâ;
Yol yordam göster, öğret; hakkın olsun Fatihâ...

Hayalimi kurcalasam,
Aklıma hep Sen düşersin.
Düşlerimde bocalasam,
Altmış yılımı deşersin.

Kumrular dostum benim, güvercinler sırdaşım,
Laklakiyet çağımda, leyleklerdi yoldaşım.
Bir lokma ekmeğimi bölüşürdüm onlarla,
Balkonum boş kalmışsa; o gün pişmezdi aşım.

Martı çığlıklarında İstanbul'u ağlarım,

Nedir ah-ü zârın, saklama bülbül,
Yeni baharların müjdesi geldi.
Açmakta laleler, nice nice gül,
Âleme yaşamak hevesi geldi.

Hayal çemberimi çevirdim bugün,
Bir boşluğa düştü duygularımdan.
Zamanı hayale evirdim bugün,
Düşler uzaklaştı uykularımdan.

Uykularım kâbus mekânı oldu,

Bu yıl güldü güneş Mart'ın yüzünde,
Kapıdan baktıran martlar kalmadı.
Ne yokuş var, ne de sağnak düzünde,
Kazma kürek yakan kimse olmadı.

Yıkadı zemini yemyeşil çimen,

Bir kader ki geçemedim önüne,
Çaldı yerden yere, savurdu beni.
Ben kaçtıkça setler dikti önüme,
Yontulmaz biçime soktu bedeni.

Gün aydın, gönül aydın; işte aydınlık sabah,
Baharım yaza döndü, düştü gönülden eyvah.
Kumrularla hû çektim; uçsun tüm günahlarım,
Suçum varsa bağışla ey Rahman Rahîm Allah.

Karartma ruhumuzu, kalbimize ışık ol,