Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Yazdık yazdık söz mü kaldı?
Okuyacak göz mü kaldı?
Malları sürdük pazara,
Satılmadık bez mi kaldı?

Kimisi ak, kimi siyah,

Selamünaleyküm; Aleykümselam,
Birkaç sözcük gerek oldu vesselam.
Kime ne söylesem anlamıyor ki;
Selam olsun dedim, ilkönce kelam.

Hak ile başlarım bildiğim söze,

Mevsim altüst oldu, bulut ağlıyor,
Kim bu hâle soktu bilmem semâyı?
Küskün bahar yine yürek dağlıyor,
Mart geçti, görmedik güneşi ayı.

Söz verdim gönlüme; sevdâ yok artık,
Okuduk, öğrendik; çok şeyi tarttık.
Durmak lâzım gelir yol ayrımında,
Bazen cefa çektik, bazen aşk tattık.

Dünyanın malında yoktu gözümüz,

Güllerin perişan olduğu demler,
İntizar neyedir, kime sitemler?
Kader yaşanacak, kaçsan nafile;
Varsa, çekilecek serde elemler.

Hadisat ruhları bozuyor bir bir,

Alışamadılar...

Nasıl bir eşekten doğmuş bilemem,
Akşam, sabah dur durak yok sıpaya.
Anası ya sağır, kördür diyemem,
Hergün gider gelir billahi aya.

Dere yatağına bina kurulmaz,
Ansızın gelen sel, onu götürür.
Nâmerde yanaşma, huyu durulmaz,
Dirini bitirir, ölünü sürür.

Hayat sahnesinde yerini ara,

Bir pınardı için için çağlayan,
Kuruyan dudağa hayat verirdi.
Onda şifa buldu nice ağlayan,
Ondan içen, mutluluğa ererdi.

ANLATAMADIM...

Derdimi dedim de; anlatamadım,
Bu tezgâh eskidi, mal üretmiyor.
Pazara çıkardım, hiç satamadım,
Kime ne verdimse para etmiyor.

ARABIN DOSTLUĞU...

Herkes düştü menfaatin peşine,
Vatanı korumak soysuza kaldı.
Kaçkınların Vatanımda işi ne;
Hesap Uzun ile, boysuza kaldı.