Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sonbahar kokusu sardı çevreyi,
Hazânın sesini duyuyor musun?
Kuşlar çığlık kanat geçti yöreyi,
Sen mahmur gözlerle uyuyor musun?

Karınca koşarken son bir gayretle,

Yağmurun sesinde hayâller vardır,
Yağmur damlasında güzeller vardır.
Kurumuş toprakta gazeller vardır,
Hayattır yağmurun her bir damlası.

O ses, benliğime helecân verir,

Yaz yağmuru gibi dönüştük sele,
Böylece çağladı sevdâmız bizim.
Koştuk da peşinden, kapıldık yele;
Hazanda ağladı sevdâmız bizim.

Bu güne merhaba, düne merhaba,
Sensiz geçen yıla, güne merhaba.
Şafağa merhaba, tüne merhaba,
Kimsesiz her kula, üne merhaba.

Virüs, yağmur, fırtına; İstanbul çalkanıyor,
İnsanlar evde mahkûm, yüreciğim yanıyor.
Şaşkına döndük ya Rab, Sen'de yok mu çâresi,
Binleri geçti ölüm, tüm Türkiye kanıyor.

Heryer mescid bilirim; câmilerin kapalı,

İnsanı insan yapan dosta vefadır,

Vefasızı dost sanma, cana cefadır.

Vefadır gönüllere açılan kapı,

Gönül neler ister, olmaz çaresi,
Zamanı sınamak tek bahanesi.
Sonu yine hüsran; gönül yâresi,
Olma gönül olma güz divanesi.

Ne yapsan ruhumu karartamazsın,
Güzel duygularım filizlenecek.
Mavi düşlerimi sarartamazsın,
Gönül bahçem ergeç gonca verecek.

Sensiz geçen günler yürek yarası,
Ömrüme bir düzen kuramıyorum.
Sardı dört yanımı bahtın karası,
Kendi zındanımda duramıyorum.

Acıtır gönlümü binbir hâtıra,

Bahar geldi gün ışıdı,
Güller bir bir goncelendi.
Şekvâya ne hâcet bülbül,
Dünden kalan güncellendi.