Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Tutuşturdular ellerine
Bombaları bebelerin.
"Fırlat at, sonucuna bakma"
Dediler...
"Ya koparsa bacağım,
Kesilirse ellerim? "

Şu dünyada ömür boyu aldığım mesafede;
Bir kalemle, bir kaç satır yazı kaldı elimde.
Yazdım, yazıyorum yine, yazmak benim hünerim;
Bakalım neler çıkacak karşımıza mahşerde? ..

Sensiz gecelerime hüzün düşüyor,
Gündüzüm kışa döndü, ruhum üşüyor.
Bilmem ki ne haldeyim, aklım şaşıyor;
Hâlime düşman değil, dost gülüşüyor.

"Düşenin dostu olmaz" elbet bilirim;

Günler tutar ellerimden,
Geleceğe atar beni.
Hergün çeker bir yerimden,
Kör kuyuya iter teni.

Sende idi hani gençlik?

Sıklıkla göğsüme vurur ağrılar,
Sonun zili yakın; başlar çağrılar.
Herşey gideceğim yeri doğrular,
Vuslat ister gönül cânana doğru.

Yemyeşil vahalar görürüm güngün,

Dön de bir bak gözlerime,
Gözüm gönlüm seni arar.
İnanmazsan sözlerime,
"Sevdim" desen neye yarar?

Uzaklardan el eylersin,

Eskittik yılları, ah ile ördük;
Kalmadı ömürde sevince zaman.
Savaşlar yaşadık, sürgünler gördük,
Sabah dünki sabah, ah ile aman.

Ön teker ardınca arkası gelir,

Koca Türk Devletine fiskeler atıyorsun,
Kaçak döğüşen cüce, sen kime çatıyorsun?
Yazık ölen gençlere, ana kuzusu onlar,
Yıllardır anaların âhında yatıyorsun.

Bu ne akılsız gayret, bu ne sakat düşünce,

Bir bakışın yaktı canımı eyvah,
Aklımı başımdan aldı revişin.
Çıkma hiç yoluma etmeyeyim vah!
Kanıma dokundu yüz çevirişin.

Sen misin dünyaya nizamat veren?

Artık kanıksadık, duygu köreldi,
Şehitler gelmeğe devam ediyor.
Gelen yine bizden, sanma ki el'di;
Şehitler gelmeğe devam ediyor.

Kim ne derse desin, onulmaz yaram,