Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Söylesem faydasız, yazsam çare yok,
Akıllı saydığım, mankurta döndü.
Belli, menfaatin getirisi çok,
Ünlenen şerefler zamansız söndü.

Haysiyet artçı söz, "doğru" palavra,

Kaderine râzı bir topal köpek,
Nasıl ki gezinir çıkmaz sokakta;
Kim verecek ona bir lokma ekmek?
Gözler kör, ruh sağır, vicdan tuzakta.

Yatlardan, katlardan aşağı inin,

Bir şiire başlasam, bahar yazasım gelir,
Leyli düşer aklıma, nehar yazasım gelir.
Her kibir sarayında kahhar yazar bilirim;
Şu gönlümü anlatsam, sehhâr yazasım gelir.

Yüreğimde kanayan; yara, söz söyler bana,

Sararan, solan benim ağacın dallarında,
Gün gün düşen yapraklar, benden parçalar sanki.
Herşey beni yıpratır zamanın kollarında,
Yakın uzak mevsimler bende solar inanki.

Titrerim sokaklarda ıslak köpekler gibi,

Bağladım kalemimi artık erteye,
Defterime bir damla gözyaşı düştü.
Ufuk hayallerimle baktım öteye,
Yarasalar kanıma tezden üşüştü.

Bizim kaderimize yatakta ölmek

Seninle doğardı geceme şafak,
Akşamlar seninle fecre dönerdi.
Her gece birlikte ışırdı âfak,
Ancak ayrılınca fener sönerdi.

Akşamda şarkılar bizi sarardı,

Gündüze vakitsiz tün düştü yine,
Terazi bozuldu, aklımız kayıp.
Yaralar em tutmaz, üryandır sine,
Fala baktı kadın meçhulü sayıp.

Dolar hesabında günler ağlıyor,

Öyle geçer ki zaman; ele, avuca sığmaz
Dereye düşen yaprak sanki zamanda insan.
Nereye bu yolculuk? Seni yerinde komaz
Bazan sonsuz işkence, bazan en güzel ihsan.

Hayaller sığdırırsın bir küçücük şişeye,

İçten, dıştan yiyor vatanı kurtlar,
Biri bitse, biri başlar mahutlar.
Yere batsın böyle okullar, yurtlar,
Vatansız kul, başkasına köledir.

Bir zaman melekmiş, şeytana döndü,

Anladık, bu Millet sağcıdır, sağcı;
Tayyip'te arıyor yalnız ilacı.
Kemal'in verdiği geldi ki acı,
Tayyip'te arıyor yalnız ilacı.

Devlet, âdil Devlet, devlete destek,