Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Gündüz mü gece mi geçen zamanlar,
Öyle bir devir ki; farkedemedim.
Göklere yükseldi ahlar, amanlar,
El duymazdan geldi, ben edemedim.

Sanki boynuma borç aç üşüyenler,

Kayıt tutmaz oldu beynimde notbuk
Okusam nafile, yazsam nafile.
Hayaller, gerçekler hep abuk sabuk;
Konuşsam nafile, sussam nafile.

Gözde fer kalmadı, dizlerde derman

Huysuz zamanlara vardı ömrümüz,
Âlemin fendine akıl ermiyor.
Şimdi paralelde gezer gönlümüz,
Eyik düzlemlere ikrar vermiyor.

Ne kutu, ne tezgâh ehline düştü,

Kış tuttu mevsimleri bahar gelmiyor,
Kuşların, çiçeklerin yüzü gülmüyor.
Doğu tablosundaki resimler karlı,
Esirgeyen Rabbimiz güneş vermiyor.

Karmaşık olayların vardır hikmeti,

Erişti yine bir hazan mevsimi
Fırtına esecek, başlayacak kar.
Kimi köşkte rahat, ağlıyor kimi,
Sokakta, evlerde üşüyenler var.

Güllerim başladı yaprak dökmeğe,

Kimi selamet görür, kimi musibet,
Sakal düşer önüne, her şey görünür;
Sonunda karşındadır saklı âkibet.

Çikolata tadında ne zehirler var,
Ârife tarif gerek, yoksa sürünür;

Ruhuma aşk yerine kezzap döktüler,
Bin yıl geçse kapanmaz yürek yarası.
Yıllar var bağlarıma diken diktiler,
Öyle kolay aşılmaz bağın arası.

Açılan mesafeler yolcuyu yordu,

Bir zaman dallarım, yaprağım vardı,
Gündüzüm masmavi, gecem parlardı.
Gönlümü huzurun hazzı sarardı,
Son hazanda ruhum, ufkum karardı.

Umut yaprakları düştü de düştü,

Gönül; "candan özge canımdın" diyor,
Ansızın gidişin beni yakıyor.
Yadlara söyledim yürek sancımı;
Dostum bildiklerim dudak büküyor! ..

Aylar, yıllar geçti; büyür hasretim

Başlayan yağmurlar kış çağrısıdır,
Derdim daha büyük, şimdi "one minute."
Yağmurla başlayan kalp ağrısıdır,
Ayının hırsına tarihler şahit.

Gerekirse tarih baştan yazılır,