Engin Güven Şiirleri - Şair Engin Güven

alamadım efesssiz, nefes nefessiz efes
bu gözler, dişler hep çilekeş
gelir gider, gider gelir nefes
birden durur, durası gelir keleş

gözaltlarımda yaslar, puslar

Sevdiklerinin öldüklerini görmemek için
kendi ellerinle öldürürsün sevdiklerini.
Teker teker çakarsın çivileri kalbine,
belki budur huzur bulmanın aracı;
belki hiç sevmemektir tekrardan,
mühürlemektir kalbini.

Ben sana gelemiyorum, uzaklardasın.

bir gece vakti, Gelsen ya bana


ama gelemezsin,

onuncu yılda yaşanan neyse o tekrar yaşanacak ne olursa olsun tek hayalim budur ancak
bir mavzer bir miğfer
ikisi de içimde beraber
sen henüz bilmiyorsun ama listede adın yazılı .
son kutlama son konfeti budur ancak zihnimdeki tek emel
penceremden giren güneşe yeminim

minarem ayakta ama mabedim yıkık
kalbim elimde paramparça ve çokça kırık
vatanım vatanım diyor gönlümdeki kuş uçmak ister gibi
susmayan bir kurt uluması var içimde parçalamak ister gibi alemi

yıldızlara bakarken kayboldu kömür gözlerim

tekel dolabında bira olsam görsen beni alsan usulca
o sıcak ellerine yapışsam dudaklarına kavuşsam
yavaş yavaş dökülsem sessiz sessiz usul usul koynuna
boynundan aşağıya doğru gıdım gıdım insem memelerine kavuşsam

bir gece vakti masmaviydi senin evinin önünden akan gözel deniz

engin, denizlerin ortasında kaybolmuş bir gemiyim
ne kaptanım ne tayfayım
bir aşağı bir yukarı bakıyorum dört yanım masmavi
bir kaç yaş düşüyor aşağıdan yukarıdan
rüzgarlar esiyor çılgınlar gibi saçım başım dağılmış içimde bi soğukluk var
ne yapsam bilmiyorum denizleri gökleeri yakasım geliyor.

Çoktandır şikâyetçiyim kendimden,
Önüme koyup da aşamadığım bendimden,
Yolunda dümdüz gitmeyen her şeyden,
Yorgunum çoktandır içimdeki nefretten.

Yırtıp da geçeceğim dağları bir gün elbet,

Gözlerime iyi bak, son gördüğün şey bu olacak,
Sözlerine dikkat et, ağzın bir gün kanla dolacak.
Ölmek isteyeceksin, ölemeyeceksin, ciğerlerin patlayacak.
Kanlı tahtın yıkılacak, mavzerlerimiz gökleri aydınlatacak.

Yeditepe'nin kargası, Beştepe'nin baykuşu,

çelik ellerle zar mı atalım gündüz gece?
yoksa kanlı ellerle toprağa mı basalım mezar eşe eşe
yemin olsun ki gökten doğan güneşe
öleceğiz elbet sonsuza dek dövüşe dövüşe

bir gümbürtü kopacak belki göklerden