20,10 Şiiri - Engin Güven

engin, denizlerin ortasında kaybolmuş bir gemiyim
ne kaptanım ne tayfayım
bir aşağı bir yukarı bakıyorum dört yanım masmavi
bir kaç yaş düşüyor aşağıdan yukarıdan
rüzgarlar esiyor çılgınlar gibi saçım başım dağılmış içimde bi soğukluk var
ne yapsam bilmiyorum denizleri gökleeri yakasım geliyor.
içim yanıyor gözlerim donuk baksada için için
bilmiyorum bu çektiklerim ne için
anlamsız geliyor her şey belki ben bir hiçim
uzaklara gidiyorum. seenden ve limanlardan uzağa
bir bilinmezliğe bir meçhule.
sessiz usulca çıktım yola kimseyle vedalaşmadan.
zaten vedalaşacak kimim var ki diye sormadan
meçhulde bizi bekleyen sevgilim bu mektubum sanadır
hasretin bitsin diyorum sadece bu ne amansız yaradır .
yaptığın bu cilve her gün gönül kanatır .
al beni koynuna sarılalım doya doya .