Bugün gözlerimden düşmüşse bir yaş
Yarın küçük bir gülümsemeyle
Dengelemeye çalışıyorum zamanı
Ancak olmuyor,
Gözyaşlarım hep, ağır düşüyor.
Gördüm ki
Uzak olan şeyler güzelmiş
Bu yüzden, kim
Şu çok güzelmiş dese
İlk uzaklığı gelir aklıma
Kimi içinde ağır bir yük taşır
Bir gülümsemesiyle
Dünyanın en hafif insanı sanırsın
Kimi fırtınalarla boğuşuyordur içinde
Öyle sakin dökülür ki kelimeler
Valizimin tekerlek sesleri
Kaldırım taşları boyunca yankılanıyor
Bir kez daha terk ediyorum seni
Yaşlı bir teyzenin bakışları arasında
Ardımda köpek sesleri
Soğuk şehir
Herkes bir yerde buluyor kendini
Kimi son dörtlükte kimi ilk
Kimi terminalin metal oturaklarında buluyor
Kimi ise sıcacık yatağında, küçük tek katlı evlerin
Herkes bir yerde buluyor kendini
İnsanlar düşüncelerde de ölebilir
Yüksek bir yerden düşmeden
Herhangi bir hastalığa yenilmeden
Trafik kazalarına da gerek yok
Sabah var iken akşama olmayan bir şey
Büyüdükçe demeyeceğim, tanıdıkça
Zihnimizde taşıdığımız şeyler
Dalından koparılan bir üzüm tanesi
Karıncaların saman ipliğinden yolları
Satranç tahtasında dizili taşlar
Bulanık suya daldırılmış bir el
Düşündüğüm ve bildiğim şeyler var.
Bilmediğim şeyler ise hepsinden daha çok.
Gece vakti çoğu uyur ve az bir kısmı uyumazken,
yaşam zamana yetişemeyip gözlerini kapadığında.
Aklımda bir insanın yüzü canlandığında
Gözler açıldığında o insan olmadığında,
Düşünürken fark ettim
Büyülü bakışlarının eksikliğini
En güzel zamanları anarken
Anmak kelimesinin geçmişe ait bir şey olduğunu
Ellerinden çok resimlerine dokunduğumda
Fark ettim
Eğer yokluğunuzda
Dönmenizi bekleyen birileri varsa
Yokluğunuz beklenmeye değerdir.
Henüz geçmemiş günleri
Sayıyorsanız parmaklarınızda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!