Her şeyin geçip gittiğini gören zihnimiz
Şu yapılan ama sonradan yıkılan binaların
Tekrar tekrar yanıp sönen ışıkların
Yaşayıp ölen ve yeniden doğanların...
Giydiğim şu elbiseye bakın
Ne kadar gidersem gideyim
Hep kendi etrafımda dönüyorum
Saçlarım uzuyor.
Saçlarım dökülüyor yastıklara
Ben yine benzer benim
Yeni bir dert peydah oldu
Bu gidişin ardından,
Bir zamanlar
Yinelemek zorunda kalırken hep seni
Saniyeler, dakikalar aylar ve yıllar içerisinde
Şimdi bunu,
Bilseydim bugün öleceğimi
Yarını hiç düşünmezdim
Çok az uyurdum gece
Sabah güzel bir kahvaltı yapar
Çayımı höpürdeterek içerdim.
Şarkı söylerdim bir yandan
Yol boyunca elektrik direkleri
Her birinin altından geçtiğimde
Bir insanın yüzü canlanır aklımda.
Gecenin üzerine çökmüş sis,
Daha önce yaşadığım günlerin
Hayal meyal görüntüsüne benzer
Gözlerimi açtım bir yalnızlık
Gözlerimi açtım bir sensizlik
Gözlerimi açtım bir anlık
Ardından uyku gibi çabuk geçti her şey
Bir gemi battı uzaklarda sanki ben öldüm
Bir derinliğe daldım oturduğum bankta
dünya durdu sandım.
susadım güneş göğe tırmanırken
sen oldum, bir başkası oldum
bir daha bulamadım kendimi.
Bir hüzün çökmeye başladı üstüme
Anlaşılan yazma vakti yaklaşıyor
Vagonlar kıvrılırken tren yolları boyunca
Işıkları bir bir sönüyor apartmanların
İnceden çiselerken hava,
Biri gidince bir kalpten
geride kalanın gözlerinde
bir ölüm sahnesi canlanırmış
Bazı gönüllere ikinci kez
dönüldüğünde
Bir kadın denize bakıyordu
Ben bir kadına
Ben denize baktım bir ara
Bir kadın bana baktı görmedim
Bana bakan kadına bir adam bakıyordu
Kadın, bana baktığı için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!