Görüyorsun yolları
Aha biri bu yana biri bu yana
Diğeri de şu yana
Şimdi ben bu yolların birinden gideceğim
Sen de şu biçilmiş ekinler gibi kısacık kalacaksın
Kuru, bütün suyu çekilmiş şekilde gövdesinden
Hep eksik kalan bir yanı vardır insanın
Bazen birinin gidişiyle
Bazen birkaç kuruşun yokluğu ile
çıkar ortaya
Geçmişteki, o dostların isimleri hatırlanır
Ellerim var benim
Korktuğumda annemin elinden tuttuğum
Ellerim var benim
Yazan, çizen, çalışan
Ellerim var benim
Ellerine değmeden terleyen
Ellerin kalamayacağım bir şehir bu gece
Parmakların hangi yolun çıkmazı,
bunu bilmiyorum.
Yuvarlak bir çembere takılıyorum gözlerinde
Şaşırıp kalıyorum.
Kurtulması zor bir gerçek gözlerin.
en az Puçi kadar dans edebilirim seninle
en az Puçi kadar küsebilirim sana.
ağrıma gider bazı şeyler ve
en az Puçi kadar aldırış etmiyor gibi görünebilirim sana
Sabahları her on beş dakikada bir uyandırabilirim seni,
ertelenmiş bir saat gibi
seni sevmeme engel değil
soğuk sular
kirli oda
üstüne yorgun tozlu bir beden
seni sevmeme engel değil
hüzünlü bir şarkı
Bulutsuz bir gece
Evlerin ışıkları çoktan sönmüş
Terminalde insan sesleri
Bir ışık kalmış
Sokak lambalarının arasında yanan
Bir de ben
Yorganı yarım örterim hep
Sırtımın ortalarına kadar
Çünkü bilirim üzerimi örteceğini
Eski bir alışkanlık bu
Senden geriye kalan.
Ama
İçimde hep bir acı ile artık, yürüyeceğim
Bilimsel olan her şey
Şurada, oracıkta kalıyor.
Farkındalık dediğim şeyin
Farkında bile değilim.
Galata Kulesi konuşur şimdi
Ama senin gibi gülümseyemez,
Sen bütün renkleri
Gülümseyişine katan kadın,
Şimdi öylece uzakta kal
Başkaları keşfe çıksın sokaklarında İstanbul'un
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!