Nereden başlamıştı bu hayat,
Aç gözlerini
Yaşamın, kendimin bilincine vardığım
O ilk andan beri
Nefes aldığımı gerçek anlamda hissettiğim
Kalbimin yerinden çıkacağını düşündüğüm
üşüyünce
üstünü örtmek gibi
üzülünce ağlamak
hep bir nedene bağlı,
hep bir gidene bağlı hüzünler
Hep öldü sanılan bir ses
Yılların üzerinde toz bıraktığı,
Bir dilenci gibi yerde uzanmış
En olmadık zamanda olduğu yerden
doğrulup
Karşında dikilen bir ses,
Her bir günün geçeceğini biliyorum
Her iki günün de öyle
Bir gün sana uzak kalırsam
Suçu günlere bul bana değil.
Her insan kendi acısından çıkar yola
Her insan dört duvarı arasında aklının
Duyduğunuz gördüğünüz
hissettiğiniz
En dibe vurduğunuzda uyandığınız
Kim bilir ne düşünüyorsun şuan
Kalbinde taşıdığın o değerline
Nasıl da gülümsüyor
Nasıl da açıyorsun bütün kalbini
Kollarını açarda sıkıca sarılır gibi
Her kalp bir şeyler barındırır içinde
ama kötü ama güzel
her yalnız ölür bir gün
her yalnız olmayan gibi
ama kötü ama güzel
Her kapı çaldığında
Bir düş girer içeri
Oysa kapıyı açtığında
O yoktur.
Herkes bir şey düşünüyor
Herkesin düşüncesinde bir hayat
Fikirler,insanlar
Geçirilecek zamanlar
Güzel bir elbise nasıl da soluyor
Her çiçek aynı renkte açmaz
Hiçbir düşünce farklı bir rengi
Yok sayamaz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!