En Güzel Prangam Şiiri - Ben Otuzdört

EN GÜZEL PRANGAM Benim ayağıma dolanan en güzel pranga sensin. Hiç çıkasım yok içinden; ne kurtulmak istiyorum ne de özgürlüğe dair bir özlemim var artık. Gözlerinden başlayıp ayak uçlarına kadar işleyesim var seni. Bir halının nakışına düşen sabırla, ilmek ilmek dokuyasım tenine; her düğümüne biraz sevda, her desenine biraz kendimden bırakmak istiyorum. Sesini kulaklarımdan alma diye içimde bir yerlerin sana yakardığını duyuyorum. Çünkü ben şimdi iliklerinde dolaşan bir damlayım. Zamanla çoğalacağım; damar damar, zerre zerre bütün varlığına akacağım. Beni ister koynunda yatır, ister kalbinin en kuytu yerinde sakla. Ama bil ki; ben sende öyle sıradan bir hatıra olmayacağım. Geçtiğin her yerde kokusu kalan, adı anıldığında yüreği yerinden oynatan bir aşk olarak kalacağım. Buram buram sen kokacağım, hatta yokluğunda bile sana benzeyen bir rüzgâr esecek içimden. Aşk defterimin bütün sayfaları sana çıkıyor. Adın, tükenmez kalemle değil, ömürle yazılmış sanki. Silinmez bir iz bıraktın yüreğime. Ve benim; sana âşık bir kalbim, sana hasret bir yanım, teninden öte ruhuna susayan bir canım var. Sen benim en güzel esaretim, benim çıkmak istemediğim tek tutsaklığımsın. BEN34 7.11.2026 12.55