Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

ÖLÜYORUM İŞTE
Öylesine yaşayıp gidiyorum işte
Boş bakışlar, içi sahte kahkahalar,
Mutluydum yinede inanışlar.
Farzet ki yaşayıp gidiyorum işte.
Öylesine nefes alıyorum işte,

ÖMRÜME AĞU KATMA SEVDİĞİM...
Ben senin bir gülüşünle gecemi gündüz etmişken,
Dallarına kırağı düşürüp küsme sevdiğim.
Mevsimlere kabahati yükleyip kasveti örtme yüzüne,
Hüznü saçlarına meç edip boynumu bükme sevdiğim.

Bana biraz gökkuşağı ısmarlasan,
Renkleri sen, ben ve sevdamızın turkuazı olsa.
Baktıkça hayal olduğunu unutup gerçekmiş gibi,
Biraz da ben sevdanın yakasına yapışsam.

Bana biraz umudu kanatlandırıp uçursan.

Umuda tutunmak güzel şey amma,
Beklemek çok yoruyor Ömür Hanım.
Rüyada kanatlanıp uçmak âlâ da,
Uyanıp yere çakılmak,
İşte o çok zor Ömür Hanım.

Eksik olsun sevdada bahtıma.
Biraz daha yaşar giderim.
Değmesin yarin buz kesen nefesi tenime.
Bir güne, asırlık bir yorgunluk ekler giderim.

Belki biraz güler, biraz ağlarım.

Öyle bir acıydı ki yokluğu,
Ben her ağladığımda bahanelere sığınıp,
O'na ağlıyordum.
Adını anmadan aşkıyla yanıyordum.
Gecenin üçünde,
Sabahın köründe,

Örtün geceyi üzerime güneş doğmasın.
Kapatın kapıları camları, hiçbir ses duyulmasın.
Değmesin tek bir esinti tenime.
Sahte insanlar gülmesin artık yüzüme.
İlişmesin kimse yüreğime,
Çok maskeler gördüm tanıyamıyorum,

Hani deniz havası yumuşacık ederdi bitkin ruhları,
Hani her dalga sahile yaklaştıkça hafiflerdi gönül yorgunlukları,
Hani bir vapur sesi insanı alır götürürdü diyardan diyara,
Öyle bir gittin ki benden,
Hayallerimi, ümit çiçeklerimi de söktün yüreğimden.

Sende ben gibi karanlık gecelerde kaybet kendini,
Sende ben gibi çıkmaz sokaklarda sürükleyerek götür kalbini.
Sende nasıl ayakta cesede dönülür gör.
Aynı acının kapanından çık öyle gel karşıma.
Bir çığlığın içinden nasıl geçilir,
Nasıl susarak yitirilir akıl,

Zor bir insanım öyle mi?
Çilekeş ömrün kalıntısı çatık kaşlarım.
Karanlık gecelerin eseridir asık suratım.
Hüzün giyindiğimdendir derin kırışıklıklarım.
Sözlerim eşrefli, yüreğim pençeli,
Kuruttum gönlün gülünü, dallarım dikenli.