Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

SANA SÖZ....
Sana söz!
Sokağından geçer nefesimi tutarım,
Uzaktan seyreder,hasretini sineme sararım.
Gözyaşlarımı akıtmam bastığın yollara,
Kokumu da alır götürürüm seni seyrettiğim bu köşe başından.

Şiir bazen, yüreğin derinliklerinde yankılanan bir sızı,
Bazen söylenememiş bir "keşke"nin, satırlara sığınmışlığıdır.
Şiir dilin sustuğu, gözün uzaklara daldığı,
Sessizliğin en gür isyanıdır.

Şiir bazen bir çağrı,

İnsan kendine hep geç kalır bayım...
Dokunacak daha çok sine,
Sarılacak daha çok yara var diye diye.
Bir kendine uzanmaz olur eli.
Bir kendine bakmaz olur gözü.

Sen sanıyorsun ki günümü gün ediyorum.
Yüzüm gülüyor kahkahalarım inletiyor her yeri.
Sen sanıyorsun ki yazıyor çiziyorum, hergün biraz daha hevesli.
Etrafım kalabalık sefa içindeyim neşelimiyim neşeli.
Sen sanıyorsun ki hüzün uğramamış yüreğime,
Fotoğraflarımda yüzüm ay gibi parlıyor, mutluyum besbelli.

Meğer ne kadar da zormuş,
Yüreğinden kaçarak yaşamak.
Meğer nasıl bir yoklukmuş,
Tutunacak dalını kurumuş bulmak.

Yıldızların bile gözünü kaçırdığı bir yalnızlıkta,

Yine gülmesin talih bizden yana,
Yine gelmesin dört gözle beklenilen.
Yine hasret oklarını hazırlasın diş bilerek,
Yine kader getirmesin bizi bir araya.
Boyun bükmek bana kalsın bizim masalımızda.
Uykularım yarım, sevdam hüzün makamında ağırlansan da,

Bire beş veren başak bile eğilirken,
İnsandaki bu kibir, bu gurur niye?
Bir ilahi emirle savunmasız kalacakken,
Ben diyen nefs_i emmareyi başa taç etmek niye?
Leb_i Deryada bir zerre cürmün bile yokken,
Sayılı nefesi dünyaya sarfetmek niye?

Unuttum
Kaç gece uykuyla, uyanıklık arasında
Cebelleşip durduğumu,
Kaç gece aşkın damlalarını yastığa akıtıp,
Fotoğrafınla avunduğumu,
Kaç gece tarifsiz bir ağrıyla, elim yüreğimde

SAZENDE
Bugün yine bahtına düştüm sazende,
Ufaktan çalmaya başla al sazını elline,
Şöyle içli olsun nağmeler, dertli dertli tıngırdat hele.
Sığmıyor içimin figani,döndü yine gönül çilehaneye.

Gün gelir gözlerin beni arar,
Gün gelir aklına dahi gelmem siler atarsın.
Gün gelir başını yastığa koyduğunda düşlersin,
Gün gelir beni rüyalarından bile ayrı koyarsın,
Gün gelir bir iç çekişle gönlünü yoklarsın,
Gün gelir sokağıma dâhi uğramazsın.