Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Ben hayallerimi hep tarağın kırık tarafıyla taradım.
Payıma yaşamak düşmedi,
Yağmur sularıyla yıkayarak, kurumaya bıraktım.
Derme çatma yüreğim daha fazla dayanamadı.
Düşlere sığınmakta boşuna bir çabaydı.
Yine olmaz dediğim sabahlar olacak,

KIR KALEMİ HÂKİM BEY...
Hüküm senindir Hakim Bey!
Duygu müsriflerinin boğazında parmak izlerim,
Kıymet bilmezlerin gönlünü ateşe vermelerim,
İnsanlığını kaybetmiş zalimlere zehri şerbet diye içirmelerim.
Ayrılığa mecbur bırakanları karanlığa mahkûm etmelerim.

KIRMAYIN İNSANLARI...
Güvendiği yerden kırılınca,
Hem hayata, hem kendini bu duyguya sürükleyene,
Hem de iyi niyetine küsüyor insan.
Ve eski ben ile yeni ben arasında ki mesafe git gide açılıyor.
Küstürmeyin hayata insanları....

Elbette geçecek yıllar üzerimizden.
Mevsimler ümitlerimizi ezip geçecek.
Yüzümüzde çoğalan çizgiler, sustuğumuz cümleleri ezberleyecek.
Bir sandığın dibinde sararacak duygularımız,
Düşüncelerimiz başka iklimlere kendini bırakacak.

Derler ki, giden mevsimler,
Arkasındaki sesi de birlikte götürürlermiş.
Belki bu yüzden içim bu kadar sessiz.
Belki bu yüzden hangi bahar gelse,
Kanatlarım kıştan kalma.
Belki bu yüzden sessiz bir veda yükseliyor

Zor olmadı desem yalan olur.
Hemde çok zor oldu.
Alışkanlık değildi ki kolayca vazgeçtim desem,
Sevgi yok değildi ki bir anda unuttum diye söylesem.
Gönlüme çöreklenip oturan bir sevdaydı yaşadığımız,
Hem de her geçen gün büyüdükçe büyüyen.

KIZIM...
Bir kızı olmalı insanın,
Konuşmadan iç dünyanı ilmek ilmek çözen.
En daraldığında bütün nefesleri toplayıp ruhuna üfleyen,
Yorgunluğunun, bitkinliğinin rehavetini yüreğinde hisseden.
Bir kızı olmalı insanın,

Güneşin doğuşuna kalp ağrısını sararak,
Her yeni güne ıslak kirpiklerinle selam durarak,
Can çekişerek tamamladığın gecelere yenilerini katarak,
Sevdanın kıyısında beklemenin,
Ne demek olduğunu bilir misiniz?

KÖRDÜĞÜMÜM!...
Sevdası öyle bir dolanmışlık ki,
Çözülmesi ne mümkün.
Sen yüreğimi boğum boğum edenim.
Sen dolu yürekte başka hiçbir şeye yer vermeyenim.
Uğruna uykuları yitirdiğim nazlı düşüm,

Bir bilsen nasıl isterdim yanında yaşlanabilmeyi,
Gözlerinin içinde dönülmez bir sefere çıkıp,
Nasıl isterdim yılları seninle devirmeyi.
Zor sevdam, kor sevdam, yandım ama tütemedim ben.

Gözyaşlarımı kuruttum, nefesimi tuttum yanında,