Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Yenilginin en can alıcı vurgusudur,
KEŞKE!
Harcanmış hayatların,
Yitirilmiş umutların,
Yazılmamış satırların,
Akıtılan gözyaşların,

KEŞKELERİN AZABI
Bastırılmış duygular galeyana geldiyse,
Anlatmak güç olur, söylemek acziyet.
Hâlbuki yutkunduğun ne varsa kusmak,
Düşüncelerini kazıyıp ortaya koymak,
Duyguları kaleme bulayıp zehrini akıtmak istersin.

KEŞKELER OLMASA
Öyle bir yağmur yağsa ki,
Yeryüzünde ki bütün acıları, yıkıntıları,
Sularına karıştırıp sürükleyip götürse.
Öyle bir rüzgar esse ki,
Küllerine gömdüğümüz enkazlarımızı,

KİMBİLİR?
Daha ne kadar yaşarız, daha ne kadar gün sayarız,
Son demler vaktidir tam da şu an kimbilir?
Yarına garantimiz olmayan bir süreç içinde,
Ne çok yarım kalmış hikayemiz,
Belkilere emanet ettiğimiz ne çok sözcüklerimiz,

Zaman yanıbaşından akıp giderken,
Sen sadece seyretmekle yetinirsin.
Yarına dair hayallerin bir bir eksilirken,
Kendini bu hayatta fazlaymışsın gibi görürsün.
Bir bir umutlarını kaybederken
Sana dair bütün izler silinmiş gibi kendini bulamazsın.

Bir parça umuda tutunarak yaşayanlar,
Her sabah gelmeyecek bir mektup için kapı önüne bakarlar.
Hâlâ bir ışık hüzmesine muhtaç kalanlar,
Hiç aksatmadan yüreğini kapı eşiğine bırakırlar.
Kulağına bir ses ilişsin diye saatle yarışanlar,
Sonu gelmeyecek bir bekleyişe uyananırlar.

Kırağı düşmüş yüreğimle,
Bitiremediğim gönül serzenişlerimle,
Boşa giden yılların kalbimi yerle bir edişiyle,
Birgünü daha tamamlasam da,
Birikmiş öfke durdurmayınca başlıyorum asıl arbedeye.
Renk renk balonlar üflüyor,

Kırgın ayrılıyorum kahve gözlüm şehrinden,
Bir hüzün de sen ekledin hüznüme en köklüsünden.
Hasretin çırasını yaktın tutuşturdun elime
Hani yudum yudum içecektim, mutluluk demini en demlisinden.

Olmadı kahve gözlüm olmadı,

KIRIK KALEM
Kırık gönlün kalemi de, kırık dökük yazıyor.
Kalemin çiçek çizse yaprağı olmuyor.
Kuş çizse kanadı yarım.
Hele ki tek mısra olsun dökeyim içimin isyanını desen,
Her bir satır ağıt oluyor, her bir cümle kor.

KIRIK UMUTLAR...
Ben hayallerimi hep tarağın kırık tarafıyla taradım.
Payıma yaşamak düşmedi,
Yağmur sularıyla yıkayarak, kurumaya bıraktım.
Derme çatma yüreğim daha fazla dayanamadı.
Düşlere sığınmakta boşuna bir çabaydı.