Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Bırak sığ sularda yüzmeyi, bırak kanatsız uçmayı,
Bana nasıl sensiz nefes alınır ondan haber ver.
Yokuş tırmanmak zaten benim işim,
Kambur kederimi nasıl düze çıkarırım ondan haber ver.

Bırak geceden yıldız toplamayı,

Kırağı düşmüş yüreğimle,
Bitiremediğim gönül serzenişlerimle,
Boşa giden yılların kalbimi yerle bir edişiyle,
Birgünü daha tamamlasam da,
Birikmiş öfke durdurmayınca,
Asıl arbedeye kapıyı aralıyor,

Galeyana getirme yine beni gönül etme eyleme.
Sızıyı düşürüp yüreğime sabrımın son demlerini tüketme.
Heba ettiğim koskoca bir ömür var geride gör artık sende.
Gözünü seveyim yine ahlarla gecelere beni esir etme.

Yeter artık gönül umut yaralı yatıyor bak içerde.

Şimdi ağla kalbim ağlayabildiğince.
Başkasına bakar olmuş gözleri,
Şimdi yan kalbim yanabildiğince.
Kara haber geldi gönlünün mühründen.

Şimdi feryat hakkındır kalbim yak ortalığı,

Kendi kendini iyi etmek zorundasın.
Kendi kendine yetmek zorundasın.
Sadece karar ver ne istiyorum diye.
Mutlu mu? Mutsuz mu?
Sakin mi? Öfkeli mi?
Hayattan keyif alan mı?

Ne de çabuk inanmıştın mutluluk oyununa
Nasıl da gökyüzünü maviye boyamıştın bir anda
Nasıl da yaralı yüreği allayıp pullamıştın bir çırpıda.
Senin dağında kara dumanın eksik olmaz be gönül.

Sana müstehak Kardelen yüreğim.
Bile bile yürüdün o çetrefilli yolda.
Akıllara zarar yaralarını yok sayarak,
Pembe düşlere dalmakta,
Büyük cesaret kapanmış kapıları aralamakta.
Delilik değil mi gönlü bir yıldız uğruna,

Ne yaşamış olursanız olun,
Ne kadar üstünüz başınız salkım saçak görünürse görünsün,
Ne kadar balçık içine batarsanız batın,
Yüreğinizin her karesinden ne kadar kan sızarsa sızsın,
Karınca misali su taşımaktan vazgeçmeyin.
Yağmur olup çöllere yağmaya,

KATRAN KARASI...
Sevdan hem tükenmez bir güç,
Hem de çaresizliğin en âlâsı.
Aşkın hem yüreğimin yaşadığı tek sır dünyası,
Hem de iki ucu yanık katran karası.
Seni özlemek hem hayatın anlamı,

KAYBEDENİ BEN OLDUM...
Kuş gözü kadar bir ışıkmış gönlün meylettiği,
Büyüttüm içimde taşıyamaz oldum.
Çölde yağan bir damla yağmurmuş bentler kurduğum.
Bir damlası sele döndü gönlü kurutamaz oldum.