Dervişlik budur Şiiri - İshak Köseoğlu

İnsanı sevmeyen kişi
Hak der ise sözü boştur,
Can içinde canı görmez
Yolu yokuştur, sarp iştir.

Bir kuş konmuş pencereye,
Rahmet inmiş nice yere,
Taşa değil, canlı yüreğe
Bakmayanın gözü küstür.

Hayvanı hor gören gönül,
Nicedir ki arar menzil,
Yaradan'dan haber değil
Kendi nefsine tutmuştur.

Çiçek açmış dağ başında,
Hakk'ın mührü her işinde,
Sevgi yoksa bakışında
Ne gördüysen hep bir düştür.

Yunus der ki ey kardeşim,
Sevgi ile olur işin,
Yaratılanı sevmeyişin
Yaradan'dan uzaklıktır.

Yaratılanı hoş görmeyen,
Hakk'a nasıl varım der?
Cana merhem olmayanın
Dili dua, özü keder.