Dayatma... Şiiri - Zafer Zengin Etnika

.

benzetemediklerini didikleyenlere;

bağırıyordu
ben beyazım
bem beyazım
sonra diyemedim
ben kırmızı
çekemem kulağınızı

sustu…

anlaşılmayan yalnız kalacaktır ;

icat ettim sembolleri
çeşitleri ruh değildi
ayrı hikayeler
dünyadan sesler korosu

okumayı öğrendi
ilk zordan başladı
o yüzden anlamadı
yazmasam çizilirdi

en çok ölümden korkuyorsun ;

sonra rengini sormadım
solunca değişti
benzedi
son taşı atıp dua etti
ölümü böyle sevebildi

yaşamak öğretir, acılıdır;

zenciyi anlamak için
yüzü boyamak yetmezdi
yaşadı, bildi
halen yanar mississipi
atmosfer kül rengi
empati ilaçtır akıla
yürekse vicdanın kalesi

hırs ruhtan çalmaktır;

cennet meyveleri çalınır
gökkuşağı deniz nehirler
ovaları dağları ormanlarıyla
boğup atmak yabanlığa
ölümü istiyor medeniyet
acizden öte ısrarla
toprak bile alınmıyor yanına

doğal değilsen dayatamazsın;

ışık dayatılırsa su’ya
renk oluyor
gök kuşağım
içine sarıldım
bense tek sen’im…

us yılı /