Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sen çok arzulanıp gidilmemiş bir ilsin
Yürekten istenenden daha fazla birisin
Sen çok başkasın
Daha başka ne söylensin

Güneş onun için doğuyor sanki
Kuşlar penceresine konuyor
Görüyorum herşey ona dönüyor
Onunla uyanıyorum her gün
Şarkılar hep onun için çalıyor
Yolumu uzatıp sokağından geçiyorum

Belki gelirsin dediğim o ihtimale vurgunum
Her şey eskiden daha başka güzeldi
O günleri hatırla bırak yapraklar yeniden yeşersin
Umutlarımız gürleşsin bahtımız düzelsin

Ben karı severim
Hem güzel olanını
Hemde lapa lapa yağanı
Öncül istek sevende edeptir
Çekingeninden vede incesinden
Çünkü bu güzide tavırlar

Ay ışığı sana çok yakışıyor
Rakibi aydınlık da diğer yanda
Gökyüzü çarşaf gibi bu gün
Rüzgarlar arkadaşın falan mı?
Yaprak bile kımıldamıyor
Çiçekler açtı çayırlarda

Şüphe düştü mü kalbe, gölgeler büyür
İnsanlar ise küçülür nokta gibi kalır
En parlak güneş bile ısıtmaz sevenin içini
İnanmak biraz da gözlerini kapamaktır

Onunla ilk Kır kahvesinde buluştuk
İki çay söyledik
Biri demli biri açık
Keşke onuda demli söyleseydik
Sevdam demli çay kıvamında
Onun ki biraz açık

Bazen bir nisan yağmuru olsam
Kesik kesik yağabilsem diyorum
Geceden o yarin gönül bahçesine
Kabul eder mi? beni penceresine
Camdan süzülen sabah güneşi
Derman olur mu?gönül yaralarına

Susamışsan aşka
Boynun bükülür susarsın
Göz göze geldiğinde
İçini bir ateş kaplar susarsın

Korumaktan imtina ettikleri güzel sevmekti
Oysa o gizli sevmeler tam bir yürek işiydi
Anlam yükleyemediler bir türlü susmaya
Konuşulduğunda da beklenen olmuştu