Erdemleri kantarda tartamazsın
Hassas değerleri ancak
Kuyumcu terazisinde tartabilirsin
Yarım yamalak düşler mazide
Sil beni hayatından güzel yüzlüm
Zor olsa da sil beni
Yaprağın dalını
Çiçeğin rengini
Bıraktığı gibi bırak git beni
Beklemek zordur yorar insanı
Sabretmek ise güçlü bir yapı
Bende dedim ki kendime,
Bunca olan bitenlere rağmen
Mutlu olmak zorundasın
Hadi başla bir yerden
Sessizliğin en koyusunda
Kendi sesime yabancıyım.
Geceler bir derviş gibi
Çeker dergahına beni,
Her nefeste anılan
Dünyanın gidişatına hükmetmek imkansız
Bu dünyada sonuçta herkes kiraci
Ayrılmak mı zor geliyor insana bilemedim?
Nedense düşündükçe bizde bir acı bir acı
Şirazesi kaymış dünya
Şafak hiç beklemediğin bir anda
Sen istemesen de doğacak
Geç kalma sakın ölüme vaktinde ulaş
Yoksa cennette her yer dolacak
Güneş gibi doğmaktan hiç bıkmadın
Sabahın aydınlığı ile odama dolardın
Bilmem ki odamda ne vardı?Ne arardın?
Yıllarca ilk ziyaretçim hep sen oldun
Gözümü açtım koynumda seni buldum
Umarım sende aradığın neyse onu buldun
Biz bir imtihan için mi bu kadar dağıldık?
Her bir parçamız bir köşede kaldı
Her birimiz bir diğeri ile sınandık
Gözyaşlarımız kirpiklerimizin ucunda yaşadık
Ne olurdu sanki
Bir yağmur damlası olsaydım
Düşseydim kirpiklerine
Gözyaşınla bir güzel karışsaydım
Esen rüzgar olup yüzüne dokunsaydım
Savrulan saçından bir tel alsaydım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!