Sen daha hayal iken ben seni sevdim
Gönlümün kuytusunda saklı duran nur gibisin
Bahar menekşeleri gibi gözlerin değdi gönlüme
Kuruyan dallarıma can veren huzur gibisin
Ateşe kalsa yangın sadece bir an
Kül dediğin aslında dirilmeyi bekleyen bir can
Yeşerecek belki yeniden ümitler
Şu deli rüzgarların savurmaları olmasa
Bilirsin, bazı ayrılıklar
Sessiz büyüyen derin bir uçurumlardır
İnsan o uçurumdan düşerken
Şaşkındır bağıramaz bile
Yaşanan ömür çok çabuk geçer
Hakikat ırmağında anadan üryansın
Yalana tevessülün olmasın
Bırak sevgiler hakikat ışığında
Örtünme hakkını kullansın
Bir tatlı gülümseyiş kalsın
Kararmış düşlerden bir gök kuşağı fırladı
Kabardı bir renk cümbüşüne döndü
Renklere her isteyen farklı anlamlar yükledi
Canlı ışık huzmeleri şekli özünden uzaklaştırdı
Bizde geride kaldık ürktük birazda korktuk
Haberi duyulmamış sevdalarda saklandık
Çok söz ile cümleyi yorma
Yoksa bakışlar durulur cümle alem yorulur
Bunun hesabı senden mutlaka sorulur
Suskunluğa hapsetmiştim kelamı
Benim de sevmekten yana isyanlarım oldu
Biriken mülteci düşüncelerim
Depreşirdi her sonbaharda
Bende kaçamak aşklar yaşadım
Şeytana uyduğum gecelerde
Gecenin günahını aklamaya
Neden yüreğim zifiri karanlık bu mevsim?
Neler oluyor bu ışıklara?
Sokak lambaları bile yetersiz
Denizdeki yakamozlar da isyanlardalar
O güzel yüzünü kapat nazara gelmesin
Sabahın ilk ışıkları süzülmesin yanaklarından
Karanlık geceyi aydınlatan ay parçası gibisin
İri dudaklarınla cezbediyor aklımı çeliyorsun
Dün, bir gölge gibi geçtin gittin sokağımdan
Bakışlarında bir bezginlik, durgunluk vardı
Yalnızlığımı seviyorum
Çünkü o kıskanç ama vefasız değil
İç dünyamda yaşadıklarımı inkâr etmez
En önemlisi ruhumda yer alan o yaratıcı kudreti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!