Nedense ben sevemedim sonbaharı
Yıllar geçti unutamıyorum bir türlü
Rıhtımda boynu bükük ağlayanları
Yaprakları ve o hazin ayrılıkları
Sonbaharın rengi bile kavruk sarı
Göç saati gibidir sabahları
Mahur gözlü bir dilber vardı
O yıllarda bizim oralarda
Kalem kaşlı ince belli
Birde üstelik işveli
Akça pakça sürme gözlü
Didarı şahane
Yoğun bir hasret varsa yüreğinde
Uçman için bir kanada ihtiyacın olacak
Gönül gözün açıksa görmeye ne ihtiyacın olacak
Önemli olan aşık olmak
Nar çiçekleri açana kadar
Gömüldü kadim duygular
Kaderin acımasız sessizliğine
Ortalarda kimse yok.
Sen gittikten sonra
Söyle ben ne olacağım?
Yalnızlık koymaz bana,
Asıl kayıp seninki olur.
Kader dediğin hiç de masum değil
Önümüze koyup “yol” dediği
Aslında sonu sarp bir uçurum
Zaman da kaderin gizli suç ortağı
Topla bütün göçmen kuşları gölün koynunda
Onlarda bir karar versinler artık
Ya varsın yollarına revan olup gitsinler
Bir daha bu iklimlere geri gelmesinler
Yada temelli buralarda kalıp
Mutluluk yetinmeyi bilenlere özgün bir limandır
Mutsuzluk ise acımaz küllerine gömer insanı
Bu sebeple sırların sırrına ermek için
Bir naçiz bedende inanç biraz diri kalmalı
Kanamasaydı hiç görürmüydün?
Yüreğimde açtığın derin yarayı
Sevgiye küs mü? Bu kara geceler
Hiçbir şey göremez oldu sevenler
Hasret çekene her yol engel
Ümitsize ise başından beri zindan
Bazı kadınların şiir olduğu doğrudur
Ama şairin yazdığı her şiir de şarkı olmuyor
Sevdiğine söyleyemediği ne varsa
Şair işler en derin duygularını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!