Zaman herşeyi alır
Ama alışmak zor iştir
O da zaman alır
Özlemek çok güzeldir
Ama beklemek zor iştir
Kavuşmak ise dert alandır
Aldanma dünyanın ışıltılarına
Ne volkan nede gökteki yıldız
Semada ilelebet parlamaz
Her şeyin bir vakt-i kerehati vardır
Vaktinden önce güneş bile doğmaz
Zaman kimseyi beklemez
Sen geleceği yere kadar getirdin bu işi
Gerisi artık onun tasarrufu kendi işi
O seni kaybetmek için oyun kuruyorsa kursun
Bilmiyormuş gibi davran bırak o kazansın
Akıp giden kıymetli zamanı kaçırdık
Onunla gençlikte sorun yaşamıştık
Zaman artık bize gelmiyorsa
Biz zamana gidelim be derviş
Sevmek bir fidanın büyümesiyle
Bir kuşun kanat çırpması arasına
Sıkıştırılmış o değerli zamanın adıdır
Biz bu geçen zamanı hiç iyi kullanamadık
Birbirimize yeterli ilgide geç kaldık
Sen çıkıp gittin bu şehirden
Yıllarca zaman akmış
Ben sadece durmuşum
Buralara çakılıp kalmışım
Yapraklarıma yağmurlar yağmış
Yaşanan tecrübeler idrake dönüşmedikçe
Sadece yitirilmiş bir zaman olarak kalır
Bizden zamanın kıskacına takılmış
Talihsiz bağrı yanık bireyler çıkmaz
Zaman şimdi talan oldu
Dünden artan umut mu kaldı
Ben buralarda artık duramam
Beni artık köyüme götürün
Buralar ölümüne yalancı doldu
Ah şimdi alsaydım asamı elime
Seni sevmek gibi
Bir deli işe kalkıştım
Başkaları fazlasıyla severken
Ben eksiğinle bile sevdim
Bir gittin bir daha geri gelmedin
Bu gün dönüp gelsen yine seni severim
Hasretin ateşini ben çok iyi bilirim
Bu rikkat, bu güzellik, sende oldukça
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!