Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Eylül başı mutlaka, habercisidir güzün
”Selam” derken sonbahar, çöker sere bir hüzün.

Bir yıl daha fevt olup, defnolacak maziye!
Çoklar yasın tutarda, kimse yapmaz taziye.

Yakışır mı şu haller, İnsan olan insana?
Yaptığınız fiiller, hem günahtır hem ayıp!
Kaç kereler söylendi, şu söz size ve sana!
Dönün artık yanlıştan, ayıp, oluyor ayıp!
Bahşedilen tek fırsat; kayıp oluyor kayıp!

Sen ki, aciz bir kulsun;
Ve de dinin; had dini!
Bu taşkınlık son olsun;
Aşma artık; haddini!

Diklenirsin de kime?

Geçilmiyor tanrıdan(!) öyle çok ki(!) şu arz’da!
Biri sevse birini, ilah(!) diye tapıyor!
Sergilenir zırvalar; farklı, farklı çok tarzda,
Ne garip ki bu işi, medeniler(!) yapıyor!

Bazıları havf ile korktuğuna; “ilah”(!) der!

Ey şükür’ü unutup, şirke düşen insanlar!
Ancak şükr-ü kesirde, insanlığa var yarar.
Şirk; helake sebeptir, kullar için biline!
Felah bulmak isteyen, olmaz onda ber karar!

Teşekkürü bilmeyen, nasıl olur medeni?

Mümin hikmet avcısı, nerde bulsa talibi!
Görse bile şeytan’da, bu kaide değişmez.
Bu beyanat mantığa baid gibi şaz gibi,
Bunu diyen resulse yoz mantıkla değişmez.

Gerçek mantık her işte maslahatı aramak,

Dertlen halkın derdi ile
Deme asla; “neme lazım”!
“Namerdiyle, merdi ile”
De ki; ” her kul bana lazım”!

İstemezsen sen bir şeyi;

Bir elinde tebşir var, öbüründe var inzar!
Göreceksin sen şunu, atfedersen bir nazar!
Ben görmedim diyorsan, dikkatini tahşid et!
Bak kitaba sünnete, her birinde ne yazar?

Sırf müjde mi veriyor, tehdit yok mu dilinde?

Bizim seyyah günlerdir, hem düşündü hem gezdi!
Lezzet aldı bu işten, ne usandı ne bezdi.
Aldığı bu lezzetler, başka tat’a benzemez,
Bu bambaşka bir duygu ve çok özel bir hazdı!

“Devam” deyip gezmeye; indi nehir boyuna,

Ey bahara müştaklar; gelmek üzre o bahar!
Bu bahar başka bahar, değil normal Nevbahar!
On dört asırdan beri, müjdeliyor arifler;
Çiçekleri nur olan, bir bahardır o bahar!