Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

“Kul ol! ” diyor yaratan, karşı çıkar şu hevam!
Hevayla, heves ile savaşım çetin benim.
Önce nefsin ıslahı, gündemdeki tek davam!
Bu yolda olmak gerek, imanım metin benim.

Nefisler serkeş iken, başka şey gaye olmaz!

Unutmaz ekser insan, varsa şayet menfaat,
İnanmazsan bir dene, edip kula bir vaat!
Ya kalır yatılıda, ya gece düşer yola,
Bulunur mutlak orda, söze kala beş saat.

Beşer kuldur ihsana, virgül olur noktaya,

Yaşıyoruz bir çağda, karman çorman ölçüler!
İnsaflar rafa kalkmış, çoklar su-i zan eder!
Şahısta kusur gören, itham eder davayı,
Bakmadan menşeine, islamı boykot eder!

Kuyruğunda kandili, yıldız böceği gibi!

Gönderilmiş şu arza,
İnsan denen şu meçhul!
Vazifesi her tarzda;
Yaratana olmak kul.

Etse hakka intisap,

Söyle bana dostunu, söyleyeyim dinini!
Sakın ola dost tutma, hinoğlunun hinini!

Kim kimleri severse; olur o,da onlardan!
Mü’min’leri muhip ol, kurtul su-i zanlardan!

Ey gafletin esiri!
Namaz efdal uykudan.
Hani dinin tesiri?
Yok, mu ona, hüsn-ü zan?

Amel gerek imana!

Namaz yoksa içinde, hayır yoktur o dinde!
Çünkü mevla emretmiş, onu hak din içinde.
Kulluk esas İslam da, kullukta elzem secde,
Hakka secde etmeyen, yapar başka biçimde!

Hayırlıdır bir mümin, sacid ise Rabbine!

Yaban düştüm âleme, halklar bana zıt gelir,
Onlar beni dinlemez, ben onları anlamam.
Ya sabırlar yetersiz ya idrakler kıt gelir,
Yarım kalır her sondaj, müspet sonla tamlamam!

Uymaz kitap, sünnete, taptıkları dinleri!

Üç ayların ikisi hazırlanır veda’ya,
Düştü arzın üstüne ramazanın gölgesi.
Kadın, erkek her mümin arzu duyar edaya,
Hoşamedi etmeye müştak İslam bölgesi!

On bir ayda bir gelir tathir için mümini,

Utanmayı ne bilsin yoksa kulun imanı?
Zira:” Hayâ imandan” diyor, Hakkın resulü!
Kalpte mürşit değilse, yaratanın fermanı,
Bilmez nadan elbette, en edepli usulü!

Gerçek ilah bir tektir, ferman onun kur’an’ı!