Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Rahmet denir yağmura, bu rahmetmi azap mı?
Zarar yuttu karları, bir Kahhari gadap mı?
Benzer tıpkı tufana, her tarafta vaveyla,
Heba olur mal, mülk, can, Haktan kula hesap mı?

Bazıları, “doğa” der. Dönmez dili Allah’a!

Taktı zındık türban’a
Emr-i Hak’la savaşır(!)
Bilmiyorsan sorsana!
O, örtüyü kim taşır?

Hani hürdü bu millet?

Hak mabuda yaparlar, secdeleri adamlar
Etmez buna tenezzül(!) mösyölerle, madamlar.
Komplekslere kaptırır(!) mukallitler kendini,
Tek Allah’ı bırakıp, gayr’a tapar nadanlar!

Kimi tapar kadına(!) rükû eder zenneye(!)

Şehvet tebdil kıyafet;
Ahmakları kandırır!
Verir her gün ziyafet
Kalbi, ruhu yandırır.

Gözden başlar iğfale!

Sanma kalır yanına, kar olarak mezalim;
Allah sevmez zulüm’ü, cezasını tez verir!
Sen bu işten muaf mı, kalacaksın be zalim?
Her yaptığın haksızlık, şu infaza hız verir!

Geçilmiyor tanrıdan(!) öyle çok ki(!) şu arz’da!
Biri sevse birini, ilah(!) diye tapıyor!
Sergilenir zırvalar; farklı, farklı çok tarzda,
Ne garip ki bu işi, medeniler(!) yapıyor!

Bazıları havf ile korktuğuna; “ilah”(!) der!

Mümin hikmet avcısı, nerde bulsa talibi!
Görse bile şeytan’da, bu kaide değişmez.
Bu beyanat mantığa baid gibi şaz gibi,
Bunu diyen resulse yoz mantıkla değişmez.

Gerçek mantık her işte maslahatı aramak,

Ey şükür’ü unutup, şirke düşen insanlar!
Ancak şükr-ü kesirde, insanlığa var yarar.
Şirk; helake sebeptir, kullar için biline!
Felah bulmak isteyen, olmaz onda ber karar!

Teşekkürü bilmeyen, nasıl olur medeni?

Had demek; sınır demek
Türkçesi; edep demek
Biliyor, felek, semek
Haddini bil haddini!
Eksik bilme hak dini!

Bir senede bir geldin; edildi mi hak eda?
Kaç binde bir bahtiyar, etti sana ay feda?

Sultan oldun seneye; kimler takdir eyledi?
Seni memnun etmeyen; mutlak narı boyladı!