Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Yirmi altı şubattı,bir acı poyraz esti,
Gözü dönmüş o itler,Türkün yurdunu bastı,
Hocalı kaça kaçta,herkes tenge nefesti,
Belki bir yadım gelir,bağırdılar ıraktan,
Türk dünyası baktılar,bu vahşete uzaktan.

Gidip vefasıza meyil bağladın,
Değmezmiş soysuza yürek dağladın,
Ele inat için, için ağladın,
Sende benim gibi gülmedin Hülya.

Berhane gönlüne, geçmedi sözün,

Sensiz gözlerimi uyku tutmuyor,
Ne haldesin merak edip dururum.
Artık bu yatak hiç cazip gelmiyor,
Bir sağa bir sola dönüp dururum.

Ruhumun ışığı hüzme gözlerin,

Tebessüm dile gelmiş,niçin gülmüyor yüzün,
Bulutlanmış gözlerin, bakışlarında hüzün,
Kelimeler anlamsız, sitemkardı her sözün,
Al canım feda olsun, senin güler yüzüne.
Elvan, elvan gülünle, sen yine dön özüne,

Rahman iklimine daldık,
Tövbe edip huzur bulduk,
Hakkın kapısını çaldık,
İçeri al Mevla’m bizi.

Doğrulduk yollara düştük,

Hasretine ortak etti ya beni,
Gene çalımını attı atacak.
Çaresiz bırakıp gitti ya beni,
Bir bahana bulup sattı satacak.

Gönül acımasız sevdaya çatmış,

bu ne gül endamdır bu ne yaraşıx,
geyinif kuşanıf gene sallanır,
bazan küs gezirsen bazan barışıx,
naza nizemete canmı dayanır.

ağ gerdana gara şeve taxırsan,

İki Yürek Bir Sevda

İlkokulda başlayan, bir sevi hikayesi,
Nakış, nakış işlenmiş, yüreklerin namesi,
Durgun akan ırmağın, çağlayan şelalesi,
Gizemli bir derenin, bir gölüne karışır,

Aramızda sinsi,sinsi gezdiler
Dost görünüp kuyumuzu kazdılar
En sonunda aramızı bozdular
Kahır olsun iki yüzlü insanlar
Sevenlerin kuyusunu kazanlar

Kalbinin güzelliği,yanaklarda gül olmuş,
Ezelden ta ebede, aydınlık bir yol olmuş,
Kök salan her çınara yaprak olmuş, dal olmuş,
Elinde meşalesi,kervanının başında,