Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Gözlerin yürekte hasbi hal olmuş.
Bakışlar dudakta kendini bulmuş.
Muhabbetin tadı damakta kalmış
İstemem geceler sabah olmasın.

Duygular kabarsa el ele verse

Bir zaman yuxuna haram qatırdın
Doqmatik söz edip mana satırdın
Seher güneşindim ne tez batırdın
Qaldım bilmem hası dağın dalında

Ağız dolusu o canım dediyin

Görende gonlumda çiçehler açar
Qaranlıx yollara ışıxlar saçar,
Kestin amanımı qalmışam naçar
Halım çox yamandı vax ay gözel gız

Daramış saçını töhmüş omuza,

Bu adamda kimdir diye sordular
Önümüze türlü engel koydular
Bizi ayrı, ayrı yola vurdular
Arkan sıra baka kaldı gözlerim

Bir anda içimde bir ateş yandı

Bir bakış su misal, içime aktı,
O anda aklımı aldı gözlerin.
Kap kara dünyama bir ışık yaktı,
Vuslata özenen yoldu gözlerin.

bu şehrin her bir insnı,beni çok iyi tanırlar,
dolaştığım bu caddeler,azmı kahrımı çektiler.

ıslak kaldırım taşları birer sırdaşım oldular,
parktaki salkım söğütler kucaklarını açtılar.

Gözümün gilesi başımın tacı
Bu xesde üreyin sende ilacı
Yar aşgın badası zeherden acı
İçsem mi bilmirem içmese mi yar

O gara teline darağın olum

Bu aleme bastın kadem,
Yoksa edep,olmaz erdem,
Aç gözlü ey beni adem,
Ölsen gene gözün doymaz.

Bozdun ömür törpüsünü,

Bir garip yol beni gurbete saldı,
Yeşeren her umut dalında soldu,
Daha yeni aklım başıma geldi,
Hançerin sırtımı deldiği zaman.

İnsandır sanarak boş hayal kurdum,

Senin bağrın taştan bense bir enkaz
Seninle burcumuz tutmaz Gülendam
Viran olmuş baykuş bağlasan durmaz
Bizim bağda bülbül ötmez Gülendam

Bitmiyor ne öfkem ne yasaklarım