Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

El ettin göz ettin kanıma girdin.
Bu garip sevdayı başıma sardın.
Yeminler ederek bir umur verdin.
Güler misin ağlar halime benim.

Yüze gülüp arkam sıra suçladın.

Şavgı vurmuş hazoyun bulağına
Tamda gelmiş sevilecek çağına,
Ateş düşmüş üreğimin yağına,
Qaçma gel gel gülesor'un maralı,
Üz çevirip etme dertli yaralı.

Ceylan edasıyla karşıma çıktın,
Gönül bahçesinde gül oldun bana.
Karanlık dünyama bir ışık yaktın,
Mutluluğu tutan el oldun bana.

Dostun pınarından hüzün akarken,

Aldığım nefeste seni yaşarım,
Güman deryasını nasıl aşarım,
Engebeli yolda durmaz koşarım,
Gideceğim yerde sen varsan eğer

Bir kumru misali karşına çıksam,

Ali mektebinde, okur yazarım,
Çiçeğin özünden, cevher süzerim,
Düştüm yalın ayak, umman gezerim,
Dostun gönlündeki sala günaydın.

Bir kor var ki her yüreğe oturan,

Bu karşı dağların dalı görünmez.
Yiğit dara düşmüş halı sorulmaz.
Müslümansın deyip selam verilmez.
Yakar yüreğini harı gurbetin.

Sılasından sürgün yemiş uzağa

Güngörmez bulağın soğuk suyundan
İçemedim bende dertliğim gardaş
Türlü türlü açan gül çiçeğinden
Deremedim bende dertliyim garadaş

Nazlı nazlı akan murat ırmağın

Garibin çilesi yaşam savaşı.
Ağlar yüreğine akar göz yaşı
Umudu gönlünün ekmeyi aşı
Başka tutunacak dalı kalmamış.

Eriyip tükenir can azar, azar.

Yaradan çağırmış ona giderim,
Sakın üzülmeyin anam pederim,
Murat alma diye yazan kaderin,
Yazarına kurban olmaya geldim.

Çevirmişim hakka doğru yüzümü,

Yazıklar olsun sana
ey hayat, üvey evlatmış
gibi davrandın garibe,
dünyaya geldiğine
geleceğine bin pişman
ettin. Gülmeğe yeltendi