Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Gene güller açıf hazoyun yolu,
O sallanıf gelen gız kimin gülü,
Bir elde cıngırça birinde gova,
Gedende boş gedir gelende dolu.

Görende gözünü mennen gaçırma

ne deyim ey zalim sana
gene koydun derde gama
bu yaşta bu sazı bana
çaldırdın ya helal olsun

yaraladın sol yanımdan

Her kadın birer çiçektir,
Sevgiyle süslenir onlar.
Ömür yolunda mihenktir.
İlgiden hoşlanır onlar.

Anamızdır bacımızdır,

Her şeyim oldu –
ağrılı başım, kanayan yaram,
sevdalı yüreğim, terk eden dostlar,
kayıp ettiğim yıllarım, sağlığım,
eşim, arkadaşım, can yoldaşım;

ele yadıma tüşürsen,
üreyim gaynar gazan kimi gaynıyır,
mana ele gelir min ildi gedifsen,
burnumun uju göynüyür.

keçirttiyimiz günner geli gözümün

Yollar uzun nice dağlar aşarsın
Benden ayrı bilmem nasıl yaşarsın
Açmış kollarını kime koşarsın
Vurup can evimden öldürme beni

Dünya dursa yanlış yapmaz diyordum

Kimi seçtin seç tin ey gafil,dön de bir meclise bak,
Müstahaktır bu sana,bağırma ciyak,ciyak,
Haram olsun sizlere, insan gibi yaşamak,
Vatanı bölecekmiş, ermeninin piçleri,
Kimse heveslenmesin, Türk’e yetmez güçleri.

Kınalı kekliğim, kim vurdu sana
Kanadın kırılmış,uçamıyor sun
Ne dedim ki niye, darıldın bana
Kolları boynuma, dolamıyor sun

Gelmeyen kalmadı,belalı başa

Kalbimi kıranlara asla,
kırgın değilim, çünkü
kırılacak kadar değerleri
yok gözümde.

Hep kavgalı yaşadım

Benim için çok
üzülüyormuşsun,
dert ediyormuşsun
sorunlarımı.
Beni arakamdan
ileri ger konuşacak