Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Abdal Gönül

Baharı görmeden açar mı sümbül,
Her hali hesaba katanı vardır.
Ne çırpınıp durdun hey abdal gönül,
Her şeyin bir vakti zamanı vardır.

Âdemoğlu

Kirinden pasından arınamadım,
Meyvesi çürümüş narım var benim.
Harcadım kendimi yaranamadım,

Gel sultanım ol dedim,kurul gönül tahtına,
Düzenbazdır tiynetin,kalem kattın ahtına
Ah vah edip boş yere,isyan etme bahtına,
Ver kağıdı kalemi, hesap tutsun seneler,
Sarılmış gırtlağıma, ahlaksız bahaneler.

Allah Desin

Bir türkü çığır ki hakkı çağıran,
Mızrabı vurdukça tel Allah desin.
Gıybetle döllenip nifak doğuran,
İmana gelsin de kul Allah desin.

Al Senin Olsun

Kirpikler ok olmuş göz çakmak çakmak,
Kurban olam gülüm o nece bakmak,
Senin ahtın benim canımı yakmak,
Geçtim şirin candan al senin olsun.

Yanıyor oduna can gile gile,
Yetmez mi çektiğim bu kadar çile,
Aylar yıllar değil bir tek gün bile,
Sen senle yaşasan anlardın beni.

Enfes bir haz saklıdır, her aşkın azabında,
Derdinden zevk almayan, ondan lezzet alamaz.
Bir ateş düşer cana, yıldırım gazabında,
Sırra mazhar olmayan, ondan lezzet alamaz.

Karmaşık bir koronun, bir dertli kemancısı,

Aşkın Beratı

Gözümün nurusun başımın tacı,
Bu hasta yüreğin sende ilacı,
Yetmez mi sevdiğim, çektiğim acı,
Ya derman ol yada , öldür beni yar.

Aslı ile Harun

Aslı ile Harun vermiş el ele,
Menzile varmadan durmayın he mi.
Mademki çıktınız bu kutlu yola,
Yol arkadaşını yormayın he mi.

Ay Balam

Kul yanlışa düşmüş belkide pişman,
Kusuru yüzüne vurma ay balam.
Bir devran döner de, dost, olur düşman,
Güvenip sırrını verme ay balam.