Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Seni gördü gözlerim.
Sende tatlı sözlerim.
Bir gün görmesem seni.
Sızım sızım sızlarım.

Bahar dedin yaz dedim.

Baygın baygın baxırsan ay maral
Canı oda yaxırsan ay maral
Gözlerin can suyudur maralım
Üreyime axısan ay maral

Gıyamıram baxmağa ay maral

Neçe zaman oldu görünmez oldun,
Ağılı gül kimi derilmez oldun,
Ne çara yanına varılmaz oldun,
Ağlımı başımnan alma di gel gel,
Fikrimi yarinnen çalma di gel gel.
...................Di gel gel maralım etme di gel gel,

Muhabbet bağında fırtına kopmuş
Hani gül gülistan bağban nerede.
Sevginin yerini kin nefret almış.
Hasımlar nerede düşman nerede.

Bir haset selinde boğdun bedeni.

Bu nasıl ateştir salmışsın cana
Sürdün fırkatına yar yana yana
Gülüm doya doya sarılsam sana
Vuslata bir imkan versen olmaz mı

Bu dünyanın nimetinden geçmişim

Bir ceylanın yolu gönlüme düştü
Dört gündüz dört gece kaldı nergisim
Yatırdı dizine sinemi açtı
Muhabbet tohumu saldı nergisim

Doldurdu elinden bir bade içitim

Aydın bir öğretmen, Nevriye adı,
Yarınlara koşan Türk’ün evladı,
Sevgi neşretmektir bir tek muradı,
Okulun sevilen neferi hocam.

Atatürk ün çığır açan izinde,

Kesip tuz bastın derime,
Dağ taş yürür, üzerime,
Bir tek gün, benim yerime,
Olsaydın sen ne yapardın.

Savurdun hazan yeline,

Dert derde calanıp boydan aşan da
Hiç bir tabip çare olmaz ne yazık
İnsan oğlu müşkül hale düşende
Dost arar yanında bulmaz ne yazık

Gelmişiz dünyaya geçip gideriz

Bir gün şükretmedin kendi haline.
Göz dikersin el alemin malına.
Belki ölür çıkamazsın yarına.
Gittiğin o yarde mal neye yarar.

Zararı düşünmez hep kara bakar.