Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Bu ağrı dağının karı olaydım
Yar testine damla damla dolaydım
Bu fani dünyada bir gün güleydim
Ölsem gam yemezdim ecel olsaydın

Hayalimde hüznün resmini çizdim

Ağrı dağı gibi, diktir başımız,
Cehalettir bizim,tek savaşımız.
Uygarlık yolunda her yarışımız,
İlimde,irfanda il’in incisi,
Gönlümüzde,Naci Gökçe lisesi.

Kuruldun devranın yağlı postuna,
Sılairahimden neden kaçarsın.
Sırt çevirdin yaren ile dostuna,
Ne eksen tarlana onu biçersin.

Gelmişiz aleme, aynı seva da,

Gönül bahçesinde kurumuş güller,
O sebepten artık ötmez bülbüller,
Bu mevsimde açan lale sümbüller,
Darmadağın olmuş yüzümden benim.

Sırtımı bir koca taşa yasladım,

Lafını yalayıp sözü sürüyen,
Hain sürüyle birlik yürüyen,
Bizde doymuş başka yere ürüyen,
Biri bu köpeğe hoşt desin artık,
Hey namert sesini kes desin artık.

Bey itibarı görür, bir yolunu bulmuşsa,
Mazlum adalet diye,saç başını yolmuşsa,
Harami yargıç olup, kalemini kırmışsa,
Vicdan buluta mahkum, mümin kullar karanlık,
Dünya denen meçhulde, kayıp olmuş insanlık.

Altaylardan gelmiş boyumuz bizim,
Karapapak Türk’ü soyumuz bizim,
Şanlı gülesordur köyümüz bizim,
Ben bir ülkücüyüm Atatürkçüyüm.

İslam şuuruyla yoğrulmuşum ben,

Hayat dedikleri karmaşık yolda,
Bırakın yavrular yönünü bulsun,
Bir sevgi yatıyor her bir gönülde,
Kendi türküsünü kendi si çalsın

Oyun çağındadır ağzı süt kokar,

Gönül yaylasını, sarmış bulutlar,
Çiçekler kurumuş, yeşermez otlar,
Bir başka bahara, kaldı umutlar,
Uçmuş talih kuşu, konar mı bilmem.

Beyhude bir yolu bekleyip durur,

Kızınla el ele, kol kola verdik.
Kendimize şirin bir yuva kurduk
Bu darı dünyada birazcık güldük
Her işe burnunu soktun kaynana

Baykuşlar tünedi, gülün dalına.