Sen evlisin, ben evliyim.
Kadermiş bu ne diyeyim ?
Ne sen gel ne ben geleyim.
Affet çocukluk sevgilim...
Kan ağlasa da gözlerim,
Sen evlisin, ben evliyim.
Kadermiş bu ne diyeyim ?
Ne sen gel ne ben geleyim.
Affet çocukluk sevgilim...
Yüreği elinde, tekbir dilinde,
Destan yazıyor Mehmet’im Afrin’de.
Gördüğünde hainleri ininde,
Şaha kalkıyor Mehmet’im Afrin’de.
Öfkesi kabarıp sabrı taşınca,
Ben ağladığımda
Sen gözümden süzülen yaşlara baktın
Gözümden akan kanları göremedin
Ben haykırdığımda
Sen sadece çığlıklarıma kulak kabarttın
Bir sonbahar yağmurunda
Ansızın çık gel sevgilim
Üşüyorum yokluğunda
Ateş olup yak sevgilim
Yorgun argın yüreğimi
Bir senede iki bayram,
Hiç birinde gelmez selam.
Gözyaşlarım yağmur gibi,
Dökülüyor dolam, dolam.
Yağmur toprakla buluştu,
Böyle Olmamalıydı sonumuz
Ay ışığında yakamoz,
O uykusuz, ben uykusuz.
Martılar seni soruyor,
Sen gideli, herkes mutsuz.
Sensizlikle arkadaş,
Kimsesizlikle kardaşım bu gece.
Dudağımda bir sigara,
Yüreğimde bir yara,
Çaresizlikle yoldaşım bu gece.
Resmini yaptım;
Bu gece de sabahçıyım,
Acılarla ortakçıyım.
Şikayetim sana değil,
Kaderimden davacıyım.
Bu gece de sabahçıyım,
İçimde kanıyor acım.
Sen gelin oldun olalı
Uykulara yabancıyım.
Bu gece de sabahçıyım,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!