Anasız kuzunun sesi gür çıkar,
Feryadı dağları taşları yıkar.
Zemheridir ona, yaz ile bahar,
Ne ayını bilir, ne yılı bilir.
Aramızda uçurum var.
Dondu, buz kesti umutlar.
Biliyorum seviyorsun.
Hem de en az benim kadar.
Ben giderken ardımsıra,
Gitme diye yalvarmıştın.
Başını koyup duvara,
Çocuk gibi ağlamıştın.
Boynuna sarılacağım,
Kollarında uyuyacağım,
Anneler gününü kutlayacağım,
Benim hiç annem olmadı.
Saçlarımı okşayacak,
Entarisi dar beden,
Su içiyor çeşmeden.
Gel beraber gezelim,
Kimse bizi görmeden.
Deli deli deli kız,
Gece Ay’la dertleştik
Anlattı derdini ;
O’da Güneş’e aşıkmış.
Kavuşamıyor muş,
”O geliyor,Ben gidiyorum,Ben geliyorum, O gidiyor”
Deyip bana dert yandı.
Üstüme, üstüme geliyor yıllar,
Ne çabuk ağardı simsiyah saçlar?
Sırtımdan vururken yar ile dostlar,
Birde siz vurmayın bana aynalar.
Hep kışı yaşadım gelmedi bahar,
Yıllarca aradım buldum izini,
Ben bile tanıyamadım yüzünü.
Felek onunda kış etmiş yazını,
Uzaklardan bakıp, durdum ağladım.
Eski günlerimiz geldi aklıma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!