Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Sevipte ayrıldığın zaman,
İki yabancı oluyor insan.
Gelip geçtikçe yanından,
Sızım, sızım sızlıyor,
İçindeki kanayan yaran.

Gülün dikenini sökme,
Diken gülün bekçisidir.
Seveni üzüp hor görme,
Seven, aşkın işçisidir.

Celal Özdemir

Sevenler hiç gülmezmış,
Acı çeker ölmezmiş,
Yüreğinde ki yara
Ömür boyu geçmezmiş

Sevseydi çoktan gelirdi,
Ya da bir haber verdirdi,
Ömrüm kaç sene devirdi,
Görmedin mi deli gönül…

Dalında kuruldu güller,

Yeter oynama benimle,
Söz veriyor gelmiyorsun.
Seni seven aşığını,
Adam gibi sevmiyorsun

Ne senden yar oldu bana,
Ne benden yar oldu sana.
Sen orada, ben burada,
Küle döndük yana, yana.

Sen şiirdin,
Ben şair.
Ben yazdım ama,
Sen okuyamadın.

Bir gün gittin uzaklara kayboldun
Bilmem ki uzaklarda sen ne buldun
Niye gidip de sen ellerin oldun?

Söyle sevgili şimdi mutlu musun
Sen yüreğime çok yakışıyor dun..!

Alın teri dökmediğin,
Haram lokma yutma evlat.
Üç günlük şu dünya için
Şerefini satma evlat.

Eğilme Hak'dan gayrıya,

Aşkının narına düşmüş yüreğim
Senden başkasını sevemiyorum
Senin adına kilitlenmiş dilim
Senden gayrısını diyemiyorum

Bağladılar sanki iki gözümü