Ezildim topraklar gibi,
Döküldüm yapraklar gibi,
Gelip bir görsen halimi,
Sende tanımazsın beni...
Celal Özdemir
Bir daha dünyaya gelirsem eğer,
Bil ki ben yine seni seveceğim.
Tanrıdan dileğin nedir deseler,
Ben Tanrıdan seni dileyeceğim.
Seninle yaşamak her şeye değer,
Bir yanım Madımak,
Diğer yanım Başbağlar.
Bir yanımda yangınlar,
Sen beni terk etmiştin ama;
Sevdan beni hiç terk etmedi !
Okyanuslara attım, çıkıp geldi.
Zindanlara kapattım, yıkıp geldi.
Zincirler taktım kırıp, kırıp geldi.
Ahmet Arif'in kaderi misali;
Tırnağın varsa kaşı başını,
Erzağın varsa pişir aşını.
Yorganın varsa kapat döşünü,
Kimseden fayda yok bu dünyada...
Mutluluğun adresini,
Biliyorsan söyle usta.
Seni yaratan Rab'bini
Seviyorsan söyle usta…
Bilmem ki feleğin benle derdi ne
Devirdi salımı düştüm derine
Halin nedir diye sormayın bana
Yaşıyorum işte sürüne sürüne
Toprak oldum çiğnediler geçtiler
Taşı sevsem, taş dururdu yerinde.
Adım mecnun oldu elin dilinde.
Öl dedinde, ölmedim mi yolunda ?
Ben peşinden koşa koşa yoruldum...
Bizi tüp kuyruğundan,
Tüpcü Fikret kurtardı.
Sen bilmezsin bunları,
Ne günlerimiz vardı.
Bırak sen onu bunu,
Canımdan çok severim,
Uğrunda kan veririm,
Canım, kanım, her şeyim,
Türkiye’m, memleketim.
Bölemez kimse seni,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!