Celal Özdemir Şiirleri - Şair Celal Özdemir

Nişan alıp sol yanımdan
Vurdun beni acımadan
Alsan da canımı candan
Yine de ölmüyor sevdan

Vur hançerini bağrıma

Canımdan can istesen
Düşünmeden veririm
Ecel olup gel desen
Çekinmeden gelirim

Ben sevince güzelim

Benim derdim dağı aşar
Ulaşırsa umman taşar
O yar aklıma geldikçe
Gözümden dereler coşar

Dokunmayın ben ağlarım

Saklambaç oynarken,
Kaybettik çocukluğumuzu.

Kiminin bir ağaç kovuğunda,
Kiminin bir duvar arkasında,
Kiminin de bir nehir kıyısında,

Herkes bezirgan olmuş, pazar kurmuş.
Eşini, dostunu satan, satana.
Her yer mektepsiz alimlerle dolmuş,
Kıçından uydurup, atan, atana..

Mutluluğu benden alıp,
Dertleri bana bıraktın.
Yüreğime kibrit çakıp,
Sen beni ateşte yaktın.

Alev, alev yaktın beni,

Yönümü yönüne dönüp yatardım
Gece dua edip dilek tutardım
Her gün Allah’a yalvardım yakardım
Yinede ben sana kavuşamadım

Yar sana türküler yazdım
Yazdıkça kağıt ağladı
İsyan edip yaptığına
Mürekkep divit ağladı

Artık bana yaramazsın

Ne hazanım bitti ne karakışım.
Bir yere sığmadı belalı başım.
Ne acılarım dindi ne göz yaşım.
Oysa doğarken peşin ağlamıştım.

Celal Özdemir

Kesme bulut kesme, Ay'ın önünü,
O yar gelirse bulamaz yönünü.
Yeter ki göreyim son kez yüzünü,
İstersen yağmur ol darılmam sana.

Celal Özdemir