Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sesin mi böylesine güzel,
Yoksa konuştuğun sözün mü?
Ben miyim bu tarif ettiğin,
Yoksa bana bakan gözün mü?

Anlat sevgili;

Ey, bana benden yakın olan sevgili,
Lal olsam,
Duyar mısın sesimin sessizliğini,
Kör olsam,
Aşar mısın gözümün karanlığını,
Zindana koyulsam, dört duvarın arasına atılsam,

Aklımda hep aynı sorular.
Yüreğim başıma gelenlerden,
Sadece beni suçlar.
Ey sevgili,
En sevgili,
Tek sevgili...

Acımı ilk seninle paylaşıyordum.
Mutluluğumda önce sana koşuyor,
Korktuğumda yanımda ol istiyordum.
Sen bilmiyordun ama,
Ben sana gelmek için,
Hep bir bahane arıyordum.

Hep ile hiç arasında tükendi ömrüm.
Sevdiğim hep oldu ama sevildiğim hiç.
Hasretim hep oldu lakin vuslatım hiç.
Kalbimde hep oldun olmasına da yanımda hiç.
Ve ben hep oldum sevgili ama sen hiç...

Sende sevdiğim ne varsa,
Hepsini onlar aldı.
Bana ise sadece,
Uzaktan seyretmek kaldı.

Geç oldu...
Artık gitmem gerek.
Şimdi sen nereye diyeceksin,
Haklısın aslında,
Evim barkım sen olmuşken,
Gidecek yerim mi var...

Ben; hep duygularımın peşinden sürüklendim,
Sen; her zaman aklını dinledin,
Ben; sabırsızdım bekleyemedim,
Sen; garanticiydin benimle gelmedin,
Ben; sevgiden öte yol var mı?
Durma dedim,

Sen benim;
İlk görüşte değil,
Her görüşte aşık olduğum,
Gideceğinden değil,
Geleceğinden korktuğumsun.
Bilirsin dayanmaz yüreğim,

Her aklıma geldiğinde,
Aklım gidiyor sen kalıyorsun.
Biri sakinleş dediğinde,
Bu kez aklım başıma geliyor,
Ama sen kayboluyorsun.
Hiç düşündün mü sevgili,