Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sensizlik çok zor, dayanamıyorum desem,
Benim için vuslatın yolunu bulur musun?
Yalnızlığa katlanamayıp ölmeyi dilesem,
Göçüp gitmek için, sebebim olur musun?

Korkuyorum, baktığım her yer karanlık desem,

Yokluğunda ne de cesurdum.
Görsen benimle gurur duyardın.
Nasılda ağlamadan bekleyip durdum,
Bilsen, işte bu benim sevgilim derdin...

Usul usul gidişine sapasağlam dayandım.

Sana sarılmam,
Ellerine sımsıkı tutunmam,
Bırakma beni diye yalvarmam,
Sana geldiğimden değil,
Senden sonsuza dek gittiğimdendir.
***

Güzel gözlü sevgili,
Benim sende emanetim var,
Bana ait olup ta;
Sende kalan bir sen var.
Harcamaktan sakınmadığın, kimselerden kaçırmadığın,
Bana ait olup ta; senden alamadığım bir ben var...

Ey sevgili, sessizliği inlet ve beni sevdiğini söyle,
Acılar dinsin, hasta gönlüm uykusundan uyansın,
Senin için zalim diyen aklım, kalbimden utansın.
Söyle sevgili, söyle ki içimde yer yerinden oynasın...

Ey sevgili, geceyi aydınlat ve beni sevdiğini söyle,

Bu aşka nasıl düştüm ne önemi vardı.
Bile isteye kalpsiz kalmıştım.
Bir ihtimal beni sever sanmıştım.
Aydınlık için bir adım atmıştım.
Hayatıma bir anlam,
Yarınlarıma bir umut katmıştım...

Beni el gibi yabancı bilmesen,
Kendini böyle uzak hissetmesen,
Arada bir özledim desen,
Benden gelmemi istesen,
Olmaz mı sevgili olmaz mı,
Yüreğinde ki boşluk,

Seven sevdiğini arar, gayrısına bakıp geçer,
Seven sevdiğini sorar, gayrısını dinler geçer,
Seven sevdiğine gücenir, gayrısına gülüp geçer,
Seni aramam, seni sormam, sana gücenmem ondandır...
***
Seven sevdiğini bekler, gayrısının yanından geçer,

Git...
Aklımı daha fazla almadan,
Ahım sende kalmadan.
Vakit çok geç olmadan git...
Gözlerim yaş dolmadan,
Betim benzim solmadan,

Ne yaptıysam ben kendim yaptım.
Tuttum seni kendime kattım.
Seninle yattım, seninle kalktım.
Senin benden haberin bile yok.
Beni ateşe kimseler değil,
Yine ben kendim attım…