Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Dünya da göstermediğin saadet seninle,
Eksik etmediğin hasret benimle kaldı.
Oysa ne yollar vardı alınacak,
Ne günler vardı yaşanacak,
Kim derdi ki bu gözler,
Mutluluktan değil de acıdan yaşaracak.

Say ki yokum ben,
Hiç var olmadım.
Say ki bir düş bir hayaldim.
Hiç kalbine doğmadım.
***
Ne benimle güldün,

Hatırlarsın;
Ben her sabaha,
İçim üşüyerek uyanırdım.
Hava soğuk derdin ama,
Sebebi sendin,
Ve ben her geceye,

Bulutundan ayrılan damlaların,
Toprakla buluşması gibiydi,
Gönlüne düşmek,
Yüreğine akmak.
Başka bir güzeldi yani,
Sağanak olup sana yağmak...

Hangi derdim varsa bildiğim,
Mutlak bir ucunda varsın sevdiğim.
Ve her ne varsa çektiğim,
İnan sebebi sensin sevgilim.

Hangi derdim varsa bildiğim,
Mutlak bir ucunda varsın sevdiğim.
Ve her ne varsa çektiğim.
İnan sebebi sensin sevgilim...

Sebebi yok,
Gerekçesi,
Açıklaması yok.
Ne ben konuşarak anlatabilirim,
Ne sen dinleyerek anlayabilirsin.
Ne ben yazarak anlatabilirim,

Adını soruyorlar ''sebep'' diyorum.
Yaşamaya sebep,
Ölmeye sebep,
Ağlamaya sebep,
Gülmeye sebep.
Onun tek bir adı var;

Kalbinin derinliklerine attığım ilk adımda,
Gördüm ki oradaki yokluğuma sebep sensin.
Savrulup gözlerinin kıyısına her vurduğumda,
Anladım ki gözlerinde boğulmama sebep sensin.
***
Ellerim ellerine her dokunduğunda,

Sebebi yok, gerekçesi veya nedeni de yok.
Ne ben konuşarak anlatabilirim,
Ne sen okuyarak anlayabilirsin,
Sadece sevdim; sebepsiz, nedensiz...
Hem de öyle baktığım herkeste,
Senden bir şey bulacak kadar da değil,