Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sevmiyorum deme,
İstemiyorum de.
Çünkü isteseydin severdin.
Hiç bir şey bulamasan,
Onu da Allah yaratmış derdin.

Şeytan diyor ki artık sevme;
Bak gördün mü,
Bir sebep daha oldu işte,
Seni sevmeme...
Ben hiç şeytana uyar mıyım?
Sırf ona inat için bile,

Şiir gibi bir hayatımız olsun istemiştim.
Ama ben şiiri seçtim, sen hayatı...

Ben şiir yazıp seni atmak isterken,
Sen şiir olup yüreğime akıyorsun.
Ben bu aşktan kopmak isterken,
Sen bana bambaşka bakıyorsun.
Vicdanın yok mu senin sevgili,
Söyle sen böyle ne yapıyorsun...

Gözüm yolda bekleyişim,
Gel diye değil,
Seni nasıl sevmişim,
Bil diye.
Köşe bucak saklanışım,
Beni bul diye değil,

Sildim için rahat olsun.
Anıları aklımdan,
İsmini rehberimden,
Resmini albümümden,
Sevgini kalbimden,
Seni ömrümden...

Şimdi ben ne yapsam...
Serden mi,
Yoksa senden mi geçsem.
Çıkıp ardından gelsem kal demezsin.
Dönüp ardımı gitsem, izin vermezsin.
Ne yanında olmamı istersin,

Sen bu aşka emek vermedin ki;
Kıymetini bilesin.
Kalbimi çalışarak kazanmadın ki;
Kaybettiğine üzülesin.
Bir anda avuçlarında buldun.
Sanki babadan mirasa kondun.

İşte gidiyorsun benden.
Hep kaçıp kurtulmaktı ya muradın,
Bak kurtuldun hapsolduğun yürekten,
O yürekte yaşadığın esaretten.
***
Madem ki böyle mutlusun;

İnanması zor ama bu da geçti...
Canımı yaka yaka,
Ruhumu sıka sıka,
Ardıma baka baka geçti sevgili.
Artık ne mutluyum ne mutsuz,
Eskisi gibi ne açım ne susuz,