Cansel Işık Şiirleri - Şair Cansel Işık

Gece diyorlar seni yatırdığım hastahaneye,
Amansız bir hastalığın içinde,
Terk etmişler seni çaresiz diye,
Sanki yıllar olmuş seninle,
Ben evde sen gecede,
Doktoru gelmiş hemşiresiyle,

Kabahatler özürden büyükse,
Yüzülen bir sevgi nehriyse,
Kulaçla aşkın yüce gücüyle,
Kabahatler küçülür sen yüzdükçe.

Kader düşman etti dese de arabeskler,

Herkes sevdaya tutkun sanır şu aciz gönlümü,
Ve bir o kadarda cinselliğe aç,
Anlatamam ki hırlaşarak da olsa,
İlla ki koklaşmak ister şu zalim insanlar.
Anlatmanın ötesinde bakarsın,
Kollarını değil derinliklerini açarsın,

İnsan denilen bahçeden geçerek geldim...
Yorgunum...bir o kadar açlık çektim.
Susadım...da sana geldim
Hastalandım...da senden vazgeçmedim.

Şimdi otur;

Kırıldı bu dağları gezen ayaklar,
Sen gelmeyince bahar kendini saklar,
Bu yürek kubbede ince bir mozaik arar,
Sen olmayınca yeşil çini açmaz oldu duvar,
Haydi gel artık akmaz oldu ırmaklar,
Kurudu bütün çiçekli saksılar,

Geldi en acı kelimeler dilime
Her gece yuttum sindire sindire..
Yaşlar dizildi gözlerime de,
Aktım akacam derken direndim yinede.

Aşkına etmezken ihanet,

Gidişinle erimesin yüreğim,
Gidişin olsun bitişim,
Ve görmesin o gözlerini,
Benim ağlayan gözlerim...

Yoksa bırakamaz ellerim,

Yaşlandı duygularım,
Uçsuz bucaksız umutlarım,
Sabahın beşi yine kör kuyulardayım,
Kaybettiklerimi sende bulduğum anlardayım.

Sıcak iklimlere hasret eklemlerim,

Sevda şarkıları kulaklarımda,
Ve ne tarafa baksam her tarafta,
Sevdalılar var karşımda,
Yalnızlık senfonisi de revamı bana?

Gittin ve çaresiz uzaklarda,

Ardına bırakır geçmişten kalan ayaz sabahları,
Beynimdeki tüm hücresel sancıları,
Rahat bırakmıyor mısraları,
Can çekişen kadeh damlaları,
İçmeyene içirten baskıları,
Esir alıyor bak ilhamları,