Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Ben yalnız sana susuyorum.
O yüzden gel, herkesin sükutumdan çıkardığı anlamları israf etme.
Nefesin dolaşmayınca yalnızlığımın odalarında,
Kendimi kimsesizliğe çarpıyorum.
Herkesin yorduğu dillerime,
Yükünü taşımakta zorlanan hamal iniltilerini reva görme.

Yalnızlık; sığındığım
Issız,
Soğuk,
Karanlık bir duvar dibi.
Ve kimse de demiyor ki;
“Yeter bu kadar soluklandığın. Kalk gidiyoruz.”

Aşırı dikkatli olmanın dezavantajları da varmış.
Mesele incelemeye aldığım her insanın pek çok yanlışını yakalıyorsun.Üstelik öyle affedilir cinsten de olmuyor bu hatalar.
Dolayısıyla bir süre sonra kimseye dikkat etmemeye, başlıyorsun.Zira biliyorsun ki kimse beynini yormaya değmiyor.
İşte yalnızlık tam da bu noktada gizli gizli hayatına çöreklenmeye başlıyor.Bir zaman sonra da en az hatasız,en az yoran yarin o oluveriyor.

Mevsim yazın arkasıysa, günlerden de salıysa,
Serin bir rüzgar teninde can veriyorsa,
Gözlerim aklının sokaklarında geziniyorsa,
Bil ki gözünde tütmem yakındır.

Hiç tanımadığın insanlara üzülmeye başlıyorsan,

Denize mavi yakışıyor
Simite susam
Martıya çığlık yakışıyor
Askere selam
Çaya dem yakışıyor
Dertliye kelam

Yanık bir türkünün nakaratından düşeceğim aklına,
Yüzün düşecek.
Evdeki en kıymetli vazoyu kırmış çocuk mahçupluğuna,
Kimse bir anlam veremeyecek.
Namertliğin ikimizin arasında sır kalacak olsa da,
Vicdanın yastığınla uykularını kanlı bıçaklı ilan edecek.

“Herkes mi bir vefasızda kayıp” dedi papatya.
Boynunu büktü tahta masa.
—“Üzerimde onlarca kandil titredi lakin bu yürek kırk yıldır bir ayağı topal şu sandalyeye yanmakta.”

Ne imtihanlar misafir ettik soframızda.
Yalnız kendimizin değil herkesin acısını acı bildik.
Ne varlığa sevindik, ne yokluğa yerindik.
“Dünya imtihan dünyası” deyip herşeye göğüs gerdik.
İşte tam da bu sebepten ruhumuza sadeliği giydirdik.
İşte tam da bu sebepten simit-çay’ın verdiği o muhteşem tadı,

Bazen......
Yazmak istersin öylece..
İster anlamlı olsun
İster anlamsız hiç farketmez..
Benim adım mürekkep döken değilmi zaten..
Çirkinde seni gören

Seninle yaramızda kalan meseleler var.
Hiç bir şiire sığmayız artık...