Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Git rüzgar…!
Yare selam söyle.
Hafiften hafiften es,
Saçının bir telini dahi incitme.

“Hüzün uğradı sol yanına

gidiyorum...!
ister kaçış de,ister inziva..
kalbimi de,
hayallerimi de,
bohçamı da alıp gidiyorum..
kitaplara,

nereye gittiğinin ne önemi vardır ki
yeter ki çok fazla kırılmaya gör
hesaba katamazsın
inceden inceye düşünemezsin attığın adımları
tek istediğin uzaklaşmaktır
çünkü bilirsin ki kalırsan sürekli kanarsın

Gecenin karanlığında sevdam pek bir korkaklaşır
Kulağıma korkunç sesler dolanır
Penceremden içeri usulca ay sokulur
Kalemim mürekkep kaçırır,kağıt ıslanır
Bir hecede boğazına kadar boğulur yalnızlığım
Yabancı bir el ıssızlığıma sokulur

Kendi gölgene basamamanın bir sebebi var elbette
En sevilen gölgene değil de, basa basa gitmişse yüreğine,
Senin de bir şeylerden fedakarlık etmek gerekir.
O gidince üzersin çünkü kendini, çünkü ezersin bütünüyle benliğini
Gölgen kalmalıdır ardında
...…Önünde

Ne zaman canım yansa
Ağrıyan yanlarıma "sen" sürerim
Gülüşlerin gözbebeklerime birkez takılsa
İyi halden taburcu olur hüzünlerim
İşte o vakit bir huzur nüfuz eder ruhuma
İntihar eder tüm ümitsizliklerim

Eski Türk filmlerindeki gibi bir hayat istiyorum...
İnsanlar saf ve temiz olduğu,
Kızların; sevdiğinin parmak ucuna bile dokunduğunda ürperdiği,
Erkeklerin "namusum" deyip,baş tacı ettiği,
Adam gibi adamların çok güzel baktığı,
Bakılan kadınların çok güzel utandığı.

Sen; parmak uçlarımda dolunaydan kalma bir kırıntısın..
Buharlı gecelerin en titrek tarafında,ölmeye yüz tutmuş çığlığımsın...
Ezber bozan meziyetlerimi kullana kullana emrinde;
Bomboş yüreğim!
Şimdi;
Ayak uçlarıma basa basa,senden geri taşınıyorum kendime...

Ne bir varmışları katlettik; hiç yokmuş hiç olmamış masallarında
Evvel zamanların aşklarına iç geçirip asla eremedik murada
Kerevetin ne olduğunu çoğumuz bilmiyordu bile
Yine de bir umut deyip şiirler döşeniyordu kan tutan gecelere
Sessizliğe bürünüyordu öyküler sevenleri kadar dilsiz
Yeni yetme aşıkların avuçları terlerdi sevdiğini görünce yerli yersiz

Adın; dua gibi salınırken solumda,ellerin ucuz tezgahına böyle düşmemeliydi.
Mayın tarlasına dönmüş senli düşünceler sol şeritten safkan hüzünleri peşi sıra getirmemeliydi.
Yar lekesi sürülmüş kederime ortak edemiyorum kimseleri.
Çoktandır sahile bile inemiyorum,kestim martılarla muhabbeti.
Oysa dekoltesi derin gecelere,martı çığlıkları eşliğinde şiirler yazmak vardı şimdi...