Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

nerede boynu bükük bir yalnız görsem,
dalgın gözlerle seyrederken hırçın suları,
kılı bile kıpırdamayan sakinliğinde,
en muhteşem duygularını katletmişliği yatmaktadır,
anlarım...
bilirim ki; zamansız vapurlara sallanmıştır elleri,

Kuşlarla da açtık arayı ne uçanı belli ne göçeni
Aklıma bir "sen" bombardımanı düşümü ki sorma
Kavuşmak için bile yorgun düşmüş bir gönlün serzenişi
Denizi olmayan bir kentin martısına aşık olmaktan farksızdı benimki oysa
Üstelik seçmediğim bir kaderin baş rolündeyim ve her gece soluksuz kapalı gişe gösterimi
Beni sevmek için minicik bir bahanen bile olmadı be gözüm

Bu gece dolunay var, yüzün yine gözlerim de..
Bu gece dolunay var, hüzün yine gözlerim de..
Tuz müptelası kirpiklerim ıslak ve kavruk...
Çöle düşmüş balığım yine bu gece...

Bu gece dolunay var kimin umurunda..

Durma git şimdi...
farz et ki; seninle hiç tanışmadık,karşılaşmadık.
farz et ki; içinde sevda geçen şiirler okuyup,
en yanık sevda türkülerinde buluşmadık.
farz et ki; sabahlara kadar konuşmadık.
aynı aşkla yanıp,aynı özlemlerle hayallere dalmadık.

Bir insanın yarası hiç mi eskimez
her geçen gün daha fazla kanıyorum
yeneni ve yenileni olmayan bir aşk savaşından
payıma düşen aşk kırıntılarını topluyorum

döşemesi eskimiş bir çekmecede gizlenmiş dermanım

Böyle var ile yok arası gelip gitmelerin, içimdeki onmaz yaraları kangren etti.
Sıkça rastlamayı geçtim; azıcık denk gelsem varlığına, senle ben kavramını öldüreceğim.
Tuz buz olmuş iki ayrı gönülden, bir şaheser elde edeceğim.
Laf kalabalığı etmiyorum...
Yemin olsun ki ardın sıra bıraktığın yalnızlık, çevremdeki tüm kalabalıkların katili.
Silmeye de razıyım üstelik hafızamdan "Yüreği olmayanın gereği de yok" gibi sözleri

saçlarımın ucundaki kırıklar gibi dökülüyorsa avuçlarıma hayal kırıklıklarım;
dert etme...canıma canıma batsa da her bir kırık çekinmem,toparlarım...
gecenin ayazıyla bir olup yüzümü kesen sensizlik azalan yanlarımla bir olup uykularımı bölerse;
merak etme...ruhumdaki o dipsiz çöküntüyle bir olup,tamamlarım...
ritmi bozuk şarkılar gibi düzensizse uykularım ve tanıdığım hiç kimsenin uymuyorsa artık dili dilime;
üzülme...yalnızlıkla el ele verip kardeşçe geçinmeye alışırım...

Duydun mu Ey Yar...?
Birileri aşkın çığırtkanlığına soyunmuş.
Köşe başları inliyor kirli çığlıklarla..

Gördün mü Ey Yar...?
Birileri aşkın kitabını yazmaya soyunmuş

İnsan en çok kendinden yorulurmuş bu hayatta..
.
Sevdiğine attığı her karşılıksız adımda,
Uykusuz gecelerde yıldızlara yazdığı adında,
Cam kenarlarında,geleceği yollara saatlerce baktığında,
İçtiği sigaranın dumanına karışan hayalleriyle her avunduğunda,

Ben senden bahsederken hiç " ADAM gibi " demedim,
seni hep ADAMIM bildim.
ıslak gözleri gülüşleriyle kurutan,
hırçın denizleri bakışlarıyla durultan,
sevdasına sadık kalma pahasına kendini unutan bir ADAM bildim.