Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

" Sonra oturursun bir duvar dibine, serersin hayatını önüne..
Meğer ne büyük otobüs istasyonları, ne muazzam tren garları inşa etmişsindir küçücük yüreğine..
Anlarsın ki;
vefasızlığını kapan,
elini kolunu sallayan,
kim vurdu ya giden umutlarına oralı bile olmayan;

Eğer bu kadar çok istiyorsan giderim..
Saparım yalnızlığıma,
Her neresindeysek mutluluğun..
Dönüp bakmam bile ardıma..! İçinde kaybolmam bir daha gülüşlerinin...
İnceden inceye öldürse de yokluğun,
Belli etmem..

Eğer cesaretimi toplayıp da o kapıdan bir kez çıkarsam ilk ve son olur.
"Bu gidiş olmadı döneyim, belki sonra daha mükemmel giderim" demem.
Önüme set kursan da durmam,dizlerime kapansan da dinlemem.
İçinde öldürmeye uğraştıkça dirilirim,benim başlangıcım senin sonun olur.
Sensizliğin acımasız kollarında kendimi her gece israf ederim de
Kim vurduya gitmiş saflığıma, katilinin elinden kefen biçtirmem.

Gidersen cam kırıkları yurt kurar yüreğime...
Kalbim hayata çarpmaz olur...
Kollarım,bacaklarım acizleşir,
İnsanlara dair güvenim şakağından vurulur...

Gidersen döktüğüm tüm gözyaşları kurşun olur...

Bilir misin kaç ağız dolusu gülmelerin ardında intihar ettim ben...?
Kaç mesut bahtiyar ayaklarına yattım.
Sevda süsü verdiğin göz bebeklerinde kaç kez astım kendimi
Göz çukurlarımdan yanaklarıma süzülen her damla yaşta kaç kez yıkadım lekeli sevgini
Bilmezsin...
Adın ne zaman bir yerde geçse; kader deyip dilimi yuttum,

Sadaka niyetine ömrümü bıraktım say avuçlarına
Gidiyorum...
Seni geçtim,sevmelerimden vazgeçerek gidiyorum.
Biraz kanayarak biraz da kanatarak tüm yaşananları
Güncende rastlayamadığım aşka rest çekerek gidiyorum.
Tüm yalanlarından boynuma kolye yaparak

ben seni
ikimize dahi yazılmayan bir şiirin
en can alıcı dizelerinde
gecenin üçünde sevdim
gözlerine bakmadan
tenine dokunmadan

bir yaş,bir yaş daha derken,
bir bakmışsın ki yaşlanmışsın.
saçın ağarmış,
belin bükülmüş,
gözlerinin feri sönmüş.
belli belirsiz anılar canlanır gözlerinde.

Geçer elbet
Nereye baksam seni değil yalnızlığımı görürüm bir süre sonra
Hiç kimsenin yüzü seni andırmaz
Hiç kimsenin sesi seni hatırlatmaz
Kokunu da unuturum
Yaşattıklarını da

yalnızdı gece
simsiyahtı
hüzünlüydü
ışıl ışıl şehir sırıtıyordu
biz de söndürdük tüm sokak lambalarını
hüzün karasına boyadık gecenin ak düşmüş yanlarını