Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

vedalar giydirme yüreğime
üşür.......üşütme
sıkıca ört üzerini
yudum yudum okumak istiyorum seni
çevirme yüreğini.......kaçırma gözlerini

Dağları delme Ferhat gibi,
Mecnun olup çölleri de geçme.
Yusuf da olma, Kamber de..
Çok sevme; o çok sevenler ve çekip gidenler gibi..
Hep sev beni,baş tacı et gönlünün baş köşesinde.

cam kenarında beklemeyle geçti ömrümüz
çünkü hep bir beklediğimiz
hep bir gelmek bilmeyenimiz oldu
günümüze güneş
ömrümüze eş bildiğimiz
bir selamına tüm çektirdiklerini sildiğimiz

Sensizliğin koynuna gözlerimi sererken
Hangi vefasız yüreklerde açmaktasın kim bilir
Usandım gündüzlere gece yüzlü acılar beslemekten
Ve gecelerin dibine vurmaktan, seni beklerken
Yitirdim huzur adına ne varsa
Kendini mutlu hissettiğin kollara inatla

ilk gidenden bu yana
hiç bir eksik tamamlayamadı yarımlarını
onaramadı acıdan uyuşan yanlarını
borç hanesine işlendi üste kalanlar
ve çerçevelendi tüm anılar
siftah niyetine bile harcanamadı

Benim bu şehirden gitmem çok anlam ifade etmez...
En fazla bir CAN eksilir...
Ama yüreğinden gidersem;
Canından CAN eksilir...

artık bir aşkın kırıntılarından sıkılıyor yürek
sahipsizliğini usul usul yollara revan ediyor
eyvah çekiyor gören tüm çiçekler
tüm ağaçlar başını önüne eğiyor
can gidiyor can
tüm imkanların üstüne

Dünyanın öteki ucunda da olsa,
Bir ''Canım'' diyenin varsa,
Burnunda tütüyorsa,
Her an aklında konaklıyorsa,
Ne fayda...?
O "Canım" der,yağmur saçına değer.

Sonra el ayak buz keser,
Solunda ki acı soluğunu keser,
Bilek kesmek de neymiş,insan canından ümidi keser,
Sonra içinden bir ses tüm sessizliği bıçak gibi keser,
Ve der ki;
Bırak...! ! !

Sonra el ayak buz keser,
Solunda ki acı soluğunu keser,
Bilek kesmek de neymiş,insan canından ümidi keser,
Sonra içinden bir ses tüm sessizliği bıçak gibi keser,
Ve der ki;
Bırak...! ! !