Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Yokluğunun canımı ne kadar fazla acıttığını bilemezsin sen
Tahmin bile edemezsin...
Her gelişinle bayram yerine dönen dünyamın,her gidişinle nasıl da harabeye döndüğünü bilemezsin.
Kokunu peşinsıra götüremezsin mesela.
Anılarını istif edip kuytularıma sakladığımı
Her ihityaç duyduğumda sesine, odama kapanıp saatlerce ağladığımı bilemezsin

Sahipsizlik hissi gelir omuzlarına çöreklenir artık.
Uğruna geceleri kanatıp,ihanet dolu sevdanı aklamaya çalışan bir çift avuç yoktur.
Yorgunsundur ve de fazlaca asi.
Bezginsindir,kalbinin rotasını zorlamaktan.
Ve yılmışsındır,aynadaki solgun suretline dert yanmaktan.
Ay olmuştur,yıl olmuştur görüşmeyeli.

bilirim iki farklı yüzü vardır gecenin
kendimden bilirim
birinde burnumun direği sızlar hasretinden
diğerinde gidişinin bilmem kaçıncı günü diye
yokluğun tüter
şehre sis çöker

Biliyorum oradasın....! ! !
Kavuşamayacağım kadar uzakta.
Ölene dek özleyenin ben, özlenenin sen olarak kalacağı,
Düşlerime yabancı,sevdiklerime uzak,sokaklarına kör şehrimin puslu yalnızlıklarında,
İki yakası bir araya gelmeyen sevdamıza buğulu gözlerle buğulu camlardan bakmaktasın.

Pencereleri sensizliğe açılan odamın duvarlarında,
Resimlerden çaldığım mutluluğu arıyorum,
Kaldırımları yeni döşenmiş yollara bırakıyorum gözlerimi,
Ve umuda yüklenişi soruların utangaçlığında,
Yüzümü kimlerden kaçırıp,kimlerden saklıyorum,
Nereye koşsam sensizlik çarpıyor yüzüme tokat gibi,

bir adım da Bahar'dı
herkes farkındaydı da
yalnız senin gözün kör,kulağın duymazdı
yerimde bir başkası olsaydı
hak etmediği yalnızlıklara dava açardı
hem canımı yakan

çatlak dudaklarımdan sitemler dökmeyeceğim söz
isyan perdeleri de indirmeyeceğim buğulu sesime
palyaço gülüşlerimi takınacağım
buruşmuş ne kadar hayal kırıklığım varsa,
kolalayıp emrine sunacağım...

"Bir bitişi yaz" dedi,
"yazarım" dedim.
en iyi bildiğim şeydi.
gülmezdi...gülmezdim...sevmezdi...severdim...
ucu yanık bir resimde sararıp,
bitmek bilmeyen bir türküde heba olurduk

Belki bir gün,her hangi bir yerde yeniden karşılaşırız...
Bir köşe başında,bir yol ağzında,bir türküde yahut bir şiirin satırlarında...
Yine göz göze geliriz...
Başım omzunda,elim ellerinde konuşuruz...
Eskilerden açarız konuyu,eskimiş olduğum gibi sende...
Biraz senden biraz benden dem vururuz...

Her sabah çiçekli fistanlarımı giyiniyorum inatla güne.
Mor menekşemi suluyorum,
Minnoş'u besliyorum,
Cam kenarına ilişiyor,
Bir gelmezi bekliyorum.
Gün geceye dönüyor,