Camda Kalan Gece Şiiri - Yücel Özkü

CAMDA KALAN GECE
Gece camıma yaslanırken
penceremde bir gölge kalır.
Ay, camın kıyısında
unutulmuş bir sesi dinler.

Rüzgâr değince perdeye,
gece camda derinleşir.
Camda ince bir buğu,
içimde sana açılır.

Masamda susmuş kalem,
kâğıtta yarım bir akşam.
Ne yazsam sana varıyor,
ne silsem içimde kalıyor.

Sabah perdeyi aralarken
gece bende kalır.
Gün doğar penceremde,
bekleyiş perdeye siner.

YÜCEL ÖZKÜ
28 Eylül 2026/22:34